Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 135

<< | หน้าที่ 135 | >>
{๔๑๖} [๖๕] เพราะการคบหากับมิตรใด ความปลอดภัยเพิ่มพูนมากขึ้น

บัณฑิตควรทำการช่วยเหลือในกิจทุกอย่างของมิตรนั้น

ให้เหมือนกับทำให้กับตนเอง

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๔๑๗} [๖๖] มาเถิดราชสีห์และเสือ พวกเจ้าจงกลับไปยังป่าใหญ่

ขอมนุษย์อย่าโค่นป่าที่ปราศจากราชสีห์และเสือ

ขอพวกราชสีห์และเสือก็อย่าปราศจากป่าเลย

พยัคฆชาดกที่ ๒ จบ


๓. กัจฉปชาดก (๒๗๓)


ว่าด้วยฤาษีขอร้องเต่า


(พระโพธิสัตว์บวชเป็นฤๅษีเมื่อจะล้อเล่นกับลิงทุศีล จึงกล่าวว่า)

{๔๑๘} [๖๗] ใครหนอเดินมาเหมือนคนถือภัตตาหารมาเต็มถาด

เหมือนพราหมณ์ได้ลาภเต็มมือ

เจ้าไปเที่ยวภิกขาจารที่ไหนหนอ เข้าไปหาผู้มีศรัทธาคนใดมา

(ลิงทุศีลได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๔๑๙} [๖๘] ข้าพเจ้าเป็นลิงโง่เขลาจับต้องสิ่งที่ไม่ควรจับต้อง

ขอความเจริญจงมีแก่ท่าน ขอท่านจงช่วยปล่อยข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าหลุดพ้นแล้วจะไปยังภูเขา

(พระโพธิสัตว์เจรจากับเต่าว่า)

{๔๒๐} [๖๙] ธรรมดาเต่าเป็นต้นตระกูลกัสสปโคตร

ลิงเป็นต้นตระกูลโกณฑัญญโคตร

กัสสปะ ท่านจงปล่อยโกณฑัญญะเสียเถิด

ท่านได้เคยร่วมเมถุน กันมาแล้ว

กัจฉปชาดกที่ ๓ จบ


๑ เคยร่วมเมถุน ในที่นี้หมายถึงเต่าเคยเสพสังวาสกับลิง (ขุ.ชา.อ. ๔/๑๖๙/๙๖)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka