Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 145

<< | หน้าที่ 145 | >>
ไม่ใช่นักฟ้อนรำก็ทำเป็นเหมือนนักฟ้อนรำ

ไม่ตื่นข่าวก็ทำเป็นเหมือนตื่นข่าว

ย่อมได้ลาภในบุคคลที่ลุ่มหลงงมงาย

นี้เป็นคำสอนสำหรับเธอ

(ลูกศิษย์ได้ฟังคำของอาจารย์แล้ว จึงติเตียนลาภว่า)

{๔๖๑} [๑๑๐] พราหมณ์ น่าติเตียนการได้ยศ

และการได้ทรัพย์สำหรับเลี้ยงชีวิต

ซึ่งเป็นเหตุให้ประสบความพินาศ

หรือประพฤติไม่เป็นธรรม

{๔๖๒} [๑๑๑] ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ

การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการแสวงหาโดยไม่ชอบธรรม

ลาภครหชาดกที่ ๗ จบ


๘. มัจฉุททานชาดก (๒๘๘)


ว่าด้วยบุญที่ให้ทานแก่ปลา


(กุฎุมพีโพธิสัตว์ตรวจดูห่อทรัพย์แล้วจำตราของตนได้ จึงกล่าวว่า)

{๔๖๓} [๑๑๒] ปลาทั้งหลายมีราคาเกินกว่า ๑,๐๐๐ กหาปณะ

กับ ๗ มาสก ไม่มีคนที่จะเชื่อเรื่องนี้

แต่สำหรับข้าพเจ้ามีเงินอยู่ ๗ มาสก

ก็ซื้อปลาพวงนั้นได้

(เทวดาประจำแม่น้ำปรากฏกายอยู่ในอากาศ กล่าวว่า)

{๔๖๔} [๑๑๓] ท่านได้ให้อาหารแก่ฝูงปลาแล้วอุทิศส่วนกุศลให้แก่ข้าพเจ้า

เมื่อระลึกถึงส่วนกุศลนั้นและความอ่อนน้อมที่ท่านได้กระทำแล้ว

จึงรักษาทรัพย์ของท่านไว้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka