พระไตรปิฏก

(ลิงเล็ก ๆ เชื่อแล้วไป แต่ไม่ได้อะไร จึงกลับมาพบลิงใหญ่แล้วคิดจะลวงลิง ใหญ่นั้นบ้าง จึงกล่าวว่า)

{๔๙๔} [๑๔๓] ผู้ใดอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่

ผู้นั้นย่อมเป็นผู้อิ่มหนำสำราญ

เหมือนข้าพเจ้าได้กินผลไม้สุกจนอิ่มหนำสำราญในวันนี้

(ลิงใหญ่ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๔๙๕} [๑๔๔] ลิงลวงลิงป่าเพราะเหตุใด

เหตุนั้นลิงหนุ่มก็ไม่ควรเชื่อ ถึงลิงแก่เฒ่าก็ไม่ควรเชื่อ







(ดาบสเหล่านั้นเมื่อจะถามลิง ได้กล่าวว่า)

{๔๙๖} [๑๔๕] เมื่อก่อน เจ้าได้โลดเต้นเล่นคะนอง

ในสำนักของพวกเราผู้มีปกติเล่นคะนอง

ลิงเอ๋ย เจ้ามาทำกิริยาของลิงในอาศรมของพวกเราอีก

พวกเราไม่พอใจปกติของเจ้านั้นเลย

(ลิงได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๔๙๗} [๑๔๖] เพราะฌานอันบริสุทธิ์อย่างยิ่ง ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้ว

จากสำนักอาจารย์ชื่อโกมาริยบุตรผู้เป็นพหูสูต ๑

บัดนี้ ท่านอย่าได้สำคัญข้าพเจ้าเหมือนเมื่อก่อนเลย

ผู้มีอายุ ข้าพเจ้าบำเพ็ญฌานอยู่

๑ ผู้เป็นพหูสูต ในที่นี้หมายถึงผู้ได้ยินได้ฟังและแทงตลอดกสิณบริกรรมเป็นอันมาก และสมาบัติ ๘ (ขุ.ชา.อ. ๔/๑๔๖/๑๙๓)