พระไตรปิฏก

(นันทิเสนอำมาตย์เรียกคนรักษาประตูพระนคร ให้เขาเปิดประตูรับพระราชธิดา ของพระเจ้าอัสสกะว่า)

{๕๐๒} [๑] ท่านทั้งหลายจงเปิดประตูถวายพระราชธิดาเหล่านี้

ขอพระราชธิดาเหล่านี้จงเสด็จเข้าพระนคร

ซึ่งข้าพเจ้าผู้มีนามว่านันทิเสนผู้เป็นดุจสีหะ

ได้รับการสั่งสอนมาดี ผู้เป็นอำมาตย์ของพระเจ้าอรุณ

ได้จัดการรักษาไว้ดีแล้ว

(พระเจ้ากาลิงคะทรงกลัวต่อมรณภัย จึงด่าดาบสว่า)

{๕๐๓} [๒] ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ท่านได้กล่าวว่า

ชัยชนะจะมีแก่พระเจ้ากาลิงคะ

ผู้สามารถย่ำยีบุคคลที่ใครย่ำยีไม่ได้

ส่วนความปราชัย ความหายนะจะมีแก่พระเจ้าอัสสกะ

คนซื่อย่อมไม่พูดเท็จ

(ดาบสทูลถามท้าวสักกะว่า)

{๕๐๔} [๓] ข้าแต่ท้าวสักกะ พวกเทวดายังกล่าวเท็จอยู่อีกหรือ

บรรดาคำเหล่านั้น คำสัตย์เป็นทรัพย์อย่างยิ่ง

ข้าแต่ท้าวมัฆวานเทวราชผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน

พระองค์ทรงอาศัยเหตุอะไรจึงตรัสคำเท็จ