พระไตรปิฏก

{๕๒๙} [๒๘] ไม้เลียบต้นใดขึ้นอยู่เบื้องหน้าต้นมะพลับ

เขาล้อมรั้วไว้แล้ว เป็นที่บูชากันมาก่อน เป็นต้นไม้ใหญ่

ขุมทรัพย์ฝังไว้ที่โคนต้นไม้เลียบนั้นไม่มีเจ้าของมีอยู่

ท่านจงไปขุดเอาขุมทรัพย์นั้นเถิด







(นกหัวขวานโพธิสัตว์กล่าวกับราชสีห์ว่า)

{๕๓๐} [๒๙] พญาเนื้อ ข้าพเจ้าขอนอบน้อมท่าน

ข้าพเจ้าได้กระทำกิจอย่างหนึ่งแก่ท่านตามกำลังที่ตนมีอยู่

ข้าพเจ้าจะได้อะไรเป็นเครื่องตอบแทนบ้าง

(ราชสีห์กล่าวว่า)

{๕๓๑} [๓๐] เจ้าอยู่ในระหว่างฟันของเราผู้มีเลือดเป็นอาหาร

ผู้กระทำกรรมโหดร้ายอยู่เป็นนิตย์

การรอดชีวิตไปได้ก็นับว่าเป็นบุญอย่างใหญ่หลวง

(นกหัวขวานโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๕๓๒} [๓๑] ผู้ไม่รู้อุปการคุณที่ผู้อื่นทำแล้ว

ผู้ที่ไม่เคยทำความดีอย่างใดอย่างหนึ่งแก่ใคร

ผู้ที่ไม่ตอบแทนอุปการคุณที่ผู้อื่นทำให้แล้ว

น่าตำหนิ ความกตัญญูไม่มีในผู้ใด

การคบหาผู้นั้นก็ไร้ประโยชน์

{๕๓๓} [๓๒] แม้ด้วยอุปการคุณที่กระทำต่อหน้า

มิตรธรรมยังหาไม่ได้ในบุคคลใด

บัณฑิตไม่ริษยา ไม่ด่าว่าบุคคลนั้น

พึงค่อย ๆ หลีกห่างจากเขาไปเสีย