พระไตรปิฏก

(ดาบสโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๕๕๑} [๕๐] พระราชาพระองค์ใดรับสั่งให้ตัดมือ

เท้า ใบหู และจมูกของข้าพเจ้า

ขอให้พระราชาพระองค์นั้นจงมีพระชนมายุยิ่งยืนนาน

บัณฑิตทั้งหลายเช่นอาตมาไม่โกรธเคืองเลย

(พระศาสดาได้ตรัส ๒ พระคาถานี้ว่า)

{๕๕๒} [๕๑] สมณะผู้ถึงสรรเสริญขันติมีในอดีตกาลนานมาแล้ว

พระเจ้ากาสีได้รับสั่งให้ประหารดาบสผู้ดำรงมั่นในขันติธรรมองค์นั้น

{๕๕๓} [๕๒] พระเจ้ากาสีเบียดเสียดอยู่ในนรก

เสวยวิบากอันเผ็ดร้อนแห่งกรรมอันหยาบช้านั้น







(สัตว์นรกที่กล่าวว่า ทุ แล้วจมลง ประสงค์จะกล่าวอย่างนี้ว่า)

{๕๕๔} [๕๓] พวกเราเมื่อโภคะทั้งหลายมีอยู่ ไม่ได้ให้ทาน

ไม่ได้กระทำที่พึ่งให้แก่ตน

จึงชื่อว่ามีชีวิตอยู่อย่างชั่วช้า

(สัตว์นรกที่กล่าวว่า ส ประสงค์จะกล่าวอย่างนี้ว่า)

{๕๕๕} [๕๔] พวกเราไหม้อยู่ในนรกทั้งหมด ๖๐,๐๐๐ ปีบริบูรณ์

เมื่อไรหนอที่สุดจะปรากฏ

(สัตว์นรกที่กล่าวว่า น ประสงค์จะกล่าวอย่างนี้ว่า)

{๕๕๖} [๕๕] เพื่อนยาก ที่สุดไม่มี ที่สุดจะมีแต่ที่ไหน

ที่สุดจักไม่ปรากฏ เพราะว่าในกาลนั้น

เราและท่านได้ทำกรรมชั่วไว้มาก