Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 168

<< | หน้าที่ 168 | >>
(สัตว์นรกที่กล่าวว่า โส ประสงค์จะกล่าวอย่างนี้ว่า)

{๕๕๗} [๕๖] เราไปจากที่นี้แล้วได้เกิดเป็นมนุษย์

จะรู้ถ้อยคำของผู้ขอ ถึงพร้อมด้วยศีล กระทำกุศลให้มาก

โลหกุมภิชาดกที่ ๔ จบ


๕. มังสชาดก (๓๑๕)


ว่าด้วยบุตรเศรษฐีขอเนื้อนายพราน


(นายพรานกล่าวกับบุตรเศรษฐีคนที่ ๑ ว่า)

{๕๕๘} [๕๗] ท่านเป็นผู้ขอเนื้อ

คำพูดของท่านหยาบจริง ๆ เช่นกับเนื้อพังผืด

นี่เพื่อน ข้าพเจ้าให้เนื้อพังผืดแก่ท่าน

(นายพรานกล่าวกับบุตรเศรษฐีคนที่ ๒ ว่า)

{๕๕๙} [๕๘] คำว่า พี่ชาย น้องชาย พี่สาว น้องสาว

เป็นเช่นกับอวัยวะของมนุษย์ที่เขาพูดกันอยู่ในโลก

คำพูดของท่านเช่นกับอวัยวะ

นี่เพื่อน ข้าพเจ้าให้เนื้อล้วน ๆ แก่ท่าน

(นายพรานกล่าวกับบุตรเศรษฐีคนที่ ๓ ว่า)

{๕๖๐} [๕๙] เมื่อลูกเรียกว่าพ่อ ใจพ่อก็หวั่นไหว

คำพูดของท่านเช่นกับเนื้อหัวใจ

นี่เพื่อน ข้าพเจ้าให้เนื้อหัวใจแก่ท่าน

(นายพรานกล่าวกับบุตรเศรษฐีคนที่ ๔ ว่า)

{๕๖๑} [๖๐] ในบ้านของผู้ใดไม่มีเพื่อน บ้านนั้นเป็นเช่นกับป่า

คำพูดของท่านเช่นกับสมบัติทั้งหมด

นี่เพื่อน ข้าพเจ้าให้เนื้อทั้งหมดแก่ท่าน

มังสชาดกที่ ๕ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka