Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 174

<< | หน้าที่ 174 | >>
(นกขมิ้นโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๕๘๔} [๘๓] บุคคลผู้มีจิตไม่มั่นคง กลับกลอก ประทุษร้ายมิตร

มีปกติไม่ยั่งยืนอยู่เป็นนิจ ย่อมไม่มีความสุข

{๕๘๕} [๘๔] นี่ลิง ท่านจงสร้างอานุภาพปัญญา

จงกลับตัวให้มีความเป็นปกติเสีย

จงสร้างกระท่อมป้องกันลมและความหนาวเถิด

กุฏิทูสกชาดกที่ ๑ จบ


๒. ทุททุภายชาดก (๓๒๒)


ว่าด้วยกระต่ายตื่นตูม


(กระต่ายกล่าวกับราชสีห์โพธิสัตว์ว่า)

{๕๘๖} [๘๕] ขอความเจริญจงมีแก่ท่าน

ข้าพเจ้าอยู่ที่ใด ที่นั้นมีเสียงดังสนั่น

แม้ข้าพเจ้าก็ไม่ทราบว่า เสียงดังสนั่นนั้นเป็นเสียงอะไร

(พระศาสดาตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

{๕๘๗} [๘๖] กระต่ายได้ยินเสียงผลมะตูมหล่นเสียงดังสนั่นก็วิ่งหนีไป

ฝูงสัตว์ฟังคำของกระต่ายก็กลัวตัวสั่น

{๕๘๘} [๘๗] พวกคนโง่เขลายังไม่ทันรู้เรื่องแจ่มแจ้ง

ฟังคนอื่นโจษขาน ก็พากันตื่นตระหนก

พวกเขาเชื่อคนอื่นง่าย

{๕๘๙} [๘๘] ส่วนคนเหล่าใดเป็นนักปราชญ์

เพียบพร้อมด้วยศีลและปัญญา

ยินดีในความสงบ และเว้นไกลจากการกระทำชั่ว

คนเหล่านั้นหาเชื่อคนอื่นง่ายไม่

ทุททุภายชาดกที่ ๒ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka