พระไตรปิฏก

(พญาเหี้ยโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงได้กล่าวว่า)

{๖๐๑} [๑๐๐] ข้าพเจ้านั้นจะเข้าไปยังจอมปลวกที่ลึกถึง ๑๐๐ ชั่วคน

น้ำมัน เกลือ และดีปลีของท่านจะมีประโยชน์อะไร

สิ่งเหล่านั้นไม่มีประโยชน์สำหรับข้าพเจ้า







(หัวหน้าเทพบุตรองค์ที่ ๑ กล่าวกับพระราชาผู้ขอดอกไม้ทิพย์ว่า)

{๖๐๒} [๑๐๑] ผู้ใดไม่ลักทรัพย์ด้วยกาย ไม่พูดเท็จ

ได้ยศแล้วก็ไม่มัวเมา ผู้นั้นแหละสมควรได้ดอกกักการุทิพย์

(เทพบุตรองค์ที่ ๒ กล่าวกับปุโรหิตว่า)

{๖๐๓} [๑๐๒] ผู้ใดแสวงหาทรัพย์อันน่าปลื้มใจโดยชอบธรรม

ไม่หลอกลวงเอาทรัพย์เขามา ได้โภคะทั้งหลายแล้วไม่มัวเมา

ผู้นั้นแหละสมควรได้ดอกกักการุทิพย์

(เทพบุตรองค์ที่ ๓ กล่าวกับปุโรหิตว่า)

{๖๐๔} [๑๐๓] ผู้ใดมีจิตไม่หน่ายเร็ว มีศรัทธาไม่คลายง่าย

ไม่บริโภคโภชนะอร่อยเพียงคนเดียว

ผู้นั้นแหละสมควรได้ดอกกักการุทิพย์

(เทพบุตรองค์ที่ ๔ กล่าวกับปุโรหิตว่า)

{๖๐๕} [๑๐๔] ผู้ใดไม่ด่าว่าสัตบุรุษต่อหน้าหรือลับหลัง

พูดอย่างไรทำอย่างนั้น

ผู้นั้นแหละสมควรได้ดอกกักการุทิพย์