พระไตรปิฏก

(พระราชาโพธิสัตว์ตรัสว่า)

{๖๗๓} [๑๗๒] มิตรภาพของผู้ประทุษร้ายและของผู้ถูกประทุษร้าย

พวกที่เป็นนักปราชญ์ย่อมสมานกันได้อีก

แต่พวกที่โง่เขลาย่อมสมานกันไม่ได้

แม่นกกระเรียน เธอจงอยู่เถิด อย่าไปเลย







(ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๑ กล่าวคำสาบานแก่ชฏิลโกงว่า)

{๖๗๔} [๑๗๓] หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

ขอหญิงนั้นจงตกอยู่ในอำนาจของชายที่ย้อมผมให้ดำ

และลำบากด้วยการใช้แหนบ(ถอนผมหงอกที่งอกแซมขึ้นมา)

(ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๒ กล่าวคำสาบานแก่ชฏิลโกงว่า)

{๖๗๕} [๑๗๔] หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

หญิงนั้นถึงจะมีอายุตั้ง ๒๐ ปี ๒๕ ปี

หรือยังไม่ถึง ๓๐ ปี ก็ขออย่าหาผัวได้เลย

(ต่อจากนั้น ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๓ กล่าวคำสาบานว่า)

{๖๗๖} [๑๗๕] หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

ขอหญิงนั้นถึงจะกระเสือกกระสนเดินทางอันยาวไกลเพียงคนเดียว

ก็อย่าได้พบผัวแม้ในสถานที่ที่ได้นัดหมายกันไว้เลย

(ต่อจากนั้น ลูกสาวเศรษฐีคนที่ ๔ จึงกล่าวคำสาบานบ้างว่า)

{๖๗๗} [๑๗๖] หญิงใดได้ลักผลมะม่วงทั้งหลายของท่านไป

ขอหญิงนั้นถึงจะมีที่อยู่อันสะอาด ตกแต่งร่างกายสวยงาม

ประดับประดาด้วยระเบียบดอกไม้ ลูบไล้ด้วยกระแจะจันทน์

ก็จงนอนอยู่บนที่นอนเพียงคนเดียวเถิด