พระไตรปิฏก

(นางพญาเนื้อกล่าวว่า)

{๗๔๗} [๕๔] นายพราน วันนี้ข้าพเจ้าเห็นพญาเนื้อ

พ้นจากอันตรายแล้วย่อมร่าเริงฉันใด

ขอท่านพร้อมกับญาติทั้งหมดจงร่าเริงฉันนั้นเถิด







(คนธรรพ์ชื่ออัคคะ ครั้นในเวลาพญาครุฑโพธิสัตว์มาเล่นสกา จึงถือพิณ ขับร้องถวายพระราชาว่า)

{๗๔๘} [๕๕] กลิ่นดอกติมิระหอมตลบอบอวล

คลื่นสมุทรกระทบฝั่งดังกึกก้อง

พระนางสุสันธีประทับอยู่ไกลจากพระนครนี้มาก

พระเจ้าตัมพะ กามทั้งหลายย่อมเสียดแทงข้าพระองค์

(พญาครุฑได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๗๔๙} [๕๖] ท่านข้ามสมุทรไปได้อย่างไร

เห็นเกาะเสรุมะได้อย่างไร

ท่านอัคคะ พระนางกับท่านพบกันได้อย่างไร

(ลำดับนั้น คนธรรพ์ชื่ออัคคะได้กล่าวว่า)

{๗๕๐} [๕๗] เมื่อเรือพวกพ่อค้าผู้แสวงหาทรัพย์ออกไปจากท่าภรุกัจฉา

ถูกปลามังกรตีแตก ข้าพเจ้าเกาะแผ่นกระดานลอยไป

{๗๕๑} [๕๘] พระนางสุสันธีมีพระวรกายหอมเพราะกลิ่นจันทน์อยู่เป็นนิตย์

ทรงปลอบโยนข้าพระองค์ด้วยพระสุรเสียงอันไพเราะนุ่มนวล

แล้วทรงอุ้มข้าพระองค์เหมือนมารดาอุ้มลูกในไส้