Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 232

<< | หน้าที่ 232 | >>
๔. เนรุชาดก (๓๗๙)


ว่าด้วยอานุภาพของภูเขาเนรุ


(หงส์น้องชายของพญาหงส์โพธิสัตว์สนทนากับพี่ชายว่า)

{๘๔๙} [๒๐] กาป่าก็ดี ฝูงกาธรรมดาก็ดี

พวกเราผู้ประเสริฐกว่านกทั้งหลายก็ดี

พอมาถึงภูเขานี้แล้ว เป็นเหมือนกันหมด

{๘๕๐} [๒๑] ราชสีห์ก็ดี เสือโคร่งก็ดี สุนัขจิ้งจอกก็ดี หมู่เนื้อก็ดี

พอมาถึงที่นี้แล้วก็เป็นเหมือนกันหมด

ภูเขานี้ชื่ออะไร

(พญาหงส์โพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๘๕๑} [๒๒] มนุษย์ทั้งหลายรู้จักภูเขาที่ยอดเยี่ยมลูกนี้ว่าเนรุ

เพราะสัตว์ทุกชนิดอยู่ที่ภูเขาลูกนี้

จะกลายเป็นสีทองเหมือนกันหมด

(หงส์น้องชายได้ฟังดังนั้น จึงได้กล่าวว่า)

{๘๕๒} [๒๓] สถานที่ใดคนดีไม่ได้รับการยกย่อง

ซ้ำถูกดูหมิ่น แต่กลับยกย่องคนเลว

สถานที่นั้นไม่ควรอาศัยอยู่เลย

{๘๕๓} [๒๔] สถานที่ใดคนเกียจคร้าน คนขยัน

คนกล้าหาญ และคนขลาดได้รับการบูชา

สถานที่นั้นคนดีไม่อยู่ เหมือนภูเขาที่ไม่ทำความแตกต่างกัน

{๘๕๔} [๒๕] ภูเขาเนรุนี้ไม่แยกคนเลว คนดี คนปานกลาง

คือ ไม่กระทำให้แปลกกัน

อย่ากระนั้นเลย เราสละภูเขาเนรุนี้ไปเถิด

เนรุชาดกที่ ๔ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka