Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 243

<< | หน้าที่ 243 | >>
(แพะท้าวสักกะจำแลงกล่าวอีกว่า)

{๙๑๐} [๘๑] พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งชน บุคคลผู้เช่นกับพระองค์

มาทอดทิ้งตัวเองด้วยคิดว่า เรามีสิ่งอันเป็นที่รัก

ย่อมไม่ประสบสิ่งอันเป็นที่รักทั้งหลาย

เพราะตนแลประเสริฐกว่า

และยังประเสริฐกว่าสิ่งอันเป็นที่รักชั้นเยี่ยม

บุรุษสั่งสมประโยชน์แล้วก็จะพึงได้ภรรยาอันเป็นที่รักในภายหลัง

ขรปุตตชาดกที่ ๑ จบ


๒. สูจิชาดก (๓๘๗)


ว่าด้วยเข็ม


(ช่างทองโพธิสัตว์ยืนใกล้ประตูเรือนของหัวหน้าช่างทอง อธิบายเรื่องเข็มว่า)

{๙๑๑} [๘๒] ใครต้องการจะซื้อเข็มที่ไม่ขรุขระ ไม่หยาบ ขัดด้วยหินแข็ง

มีรูร้อยด้ายเรียบร้อย เล่มเล็ก และปลายคมบ้าง

(ช่างทองโพธิสัตว์อธิบายเรื่องเข็มนั้นอีกว่า)

{๙๑๒} [๘๓] ใครต้องการจะซื้อเข็มที่เกลี้ยงเกลา มีรูร้อยด้ายเรียบร้อย

กลมกลึงตลอดเล่ม เจาะทะลุทั่งได้ และแข็งแกร่งบ้าง

(นางกุมาริกาพูดกับช่างทองโพธิสัตว์ว่า)

{๙๑๓} [๘๔] เดี๋ยวนี้ เข็มและเบ็ดถูกนำออกไปจากหมู่บ้านนี้

นี่ใครกันต้องการจะขายเข็มในหมู่บ้านช่างทอง

{๙๑๔} [๘๕] ศัสตราก็ออกไปจากหมู่บ้านนี้

การงานชนิดต่าง ๆ จำนวนมาก

ย่อมเป็นไปด้วยอุปกรณ์จากหมู่บ้านนี้

นี่ใครกันต้องการจะขายเข็มในหมู่บ้านช่างทอง


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka