พระไตรปิฏก

(ช่างทองโพธิสัตว์ฟังคำของนางกุมาริกานั้น จึงกล่าวว่า)

{๙๑๕} [๘๖] คนที่ฉลาดรู้อยู่พึงมาขายเข็มในหมู่บ้านช่างเหล็ก

อาจารย์เท่านั้นจึงจะรู้ได้ว่า งานนั้นทำดีหรือไม่ดี

{๙๑๖} [๘๗] นางผู้เจริญ ถ้าบิดาของเธอรู้เรื่องเข็มเล่มนี้ที่ฉันทำแล้ว

จะต้องเชื้อเชิญฉันด้วยตัวเธอและทรัพย์สินอื่น ๆ ที่มีอยู่ในเรือนนี้







(จูฬตุณฑิลสุกรบอกเหตุที่ตนเห็นมาว่า)

{๙๑๗} [๘๘] วันนี้ นายแม่ของเราเปลี่ยนอาหารให้ใหม่

รางข้าวมีอาหารเต็มบริบูรณ์

นายแม่ก็ยืนอยู่ใกล้ ๆ

คนจำนวนมากก็ยืนถือบ่วงอยู่

ฉันไม่อยากกินเลย

(มหาตุณฑิลสุกรโพธิสัตว์ได้กล่าวว่า)

{๙๑๘} [๘๙] เจ้าสะดุ้งกลัว หัวหมุน มองหาที่พึ่งไปไย

เจ้าไม่มีที่พึ่งหรอก จะหนีไปไหนกัน

พ่อตุณฑิละ อย่าดิ้นรนไปเลย กินเสียเถิด

พวกเราถูกเขาขุนเพื่อต้องการเนื้อ

{๙๑๙} [๙๐] เจ้าจงลงสู่ห้วงน้ำที่ไม่มีโคลนตม

ชำระเหงื่อและมลทินทั้งปวงให้สิ้นไป

แล้วถือเอาเครื่องลูบไล้ชนิดใหม่

ที่มีกลิ่นหอมไม่จางหายไปในกาลไหน ๆ