Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 245

<< | หน้าที่ 245 | >>
(จูฬตุณฑิลสุกรถามว่า)

{๙๒๐} [๙๑] อะไรหนอคือห้วงน้ำที่ไม่มีโคลนตม

อะไรเล่าที่เรียกว่าเหงื่อและมลทิน

และอะไรเล่าคือเครื่องลูบไล้ชนิดใหม่

ที่มีกลิ่นหอมไม่จางหายไปในกาลไหน ๆ

(มหาตุณฑิลสุกรโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๙๒๑} [๙๒] ธรรมะคือห้วงน้ำที่ไม่มีโคลนตม

บาปเรียกว่าเหงื่อและมลทิน

อนึ่ง ศีลคือเครื่องลูบไล้ชนิดใหม่

ที่มีกลิ่นหอมไม่จางหายไปในกาลไหน ๆ

{๙๒๒} [๙๓] คนที่ฆ่าสัตว์ย่อมพอใจ ส่วนสัตว์ที่ถูกฆ่าย่อมไม่พอใจ

ในคืนเดือนเพ็ญแห่งวันอุโบสถ สัตว์ทั้งหลายเช่นเรายินดีสละชีพ

ตุณฑิลชาดกที่ ๓ จบ


๔. สุวัณณกักกฏกชาดก (๓๘๙)


ว่าด้วยปูทองที่ฉลาด


(กาด่างูว่า)

{๙๒๓} [๙๔] เราถูกปูทองซึ่งมีตาโปนออกมา

มีกระดูกเป็นหนัง อาศัยอยู่ในน้ำ ไม่มีขน หนีบแล้ว

ร้องขอความกรุณาอยู่

เพื่อนเอ๋ย เพราะเหตุใดหนอ ท่านจึงละทิ้งเราไป

(พระศาสดาทรงแสดงข้อความนี้ว่า)

{๙๒๔} [๙๕] งูผู้เป็นเพื่อนนั้น เมื่อจะป้องกันกาผู้เป็นเพื่อน

จึงพ่นพิษพร้อมกับแผ่พังพานใหญ่ไปจนถึงตัวปู

ปูจึงได้หนีบงูไว้อีก

๑ คำว่า มีกระดูกเป็นหนัง ได้แก่ กระดองปู

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka