พระไตรปิฏก

{๙๖๒} [๑๓๓] เพราะคนมีความมักน้อย มีความสุข

ไม่ต้องพะวงเรื่องอาหาร

กินอาหารที่เหมาะสมพอประมาณ

ก็จะดำเนินชีวิตให้เกิดความสุขได้







(นกพิราบโพธิสัตว์เห็นกาแล้วเมื่อจะเยาะเย้ย จึงกล่าวว่า)

{๙๖๓} [๑๓๔] นานแล้วหนอ เราเพิ่งจะได้เห็นเพื่อนประดับแก้วมณี

เพื่อนของเราให้ช่างตกแต่งขนปากงามจริงหนอ

(กาได้ฟังดังนั้น จึงได้กล่าวว่า)

{๙๖๔} [๑๓๕] เรามัวยุ่งอยู่กับงานราชการ

เล็บและขนปีกจึงงอกยาวรุงรัง

เป็นเวลานานจึงได้ช่างกัลบก

ถอนออกเสียจนหมดในวันนี้

(นกพิราบโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๙๖๕} [๑๓๖] เจ้าได้ช่างกัลบกที่หาได้ยากแล้วให้ถอนขนออกไป

เพื่อนเอ๋ย เมื่อเป็นเช่นนั้น

อะไรเล่า ส่งเสียงดังกริ่ง ๆ อยู่ที่คอของท่าน

(กาได้กล่าวว่า)

{๙๖๖} [๑๓๗] ผู้ดีทั้งหลายห้อยแก้วมณีไว้ที่คอ

เราเลียนแบบพวกเขา

เจ้าอย่าเข้าใจว่า เราทำเล่น