Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 269

<< | หน้าที่ 269 | >>
๒. คันธารวรรค


หมวดว่าด้วยคันธารดาบส


๑. คันธารชาดก (๔๐๖)


ว่าด้วยคันธารดาบสโพธิสัตว์


(พระโพธิสัตว์ต่อว่าวิเทหดาบสว่า)

{๑๐๔๓} [๗๖] ท่านละทิ้งหมู่บ้านจำนวนถึง ๑๖,๐๐๐ หมู่บ้าน

และเรือนคลังที่บริบูรณ์ด้วยทรัพย์สมบัติ

บัดนี้ ยังทำการสะสมอยู่อีก

(วิเทหดาบสแย้งว่า)

{๑๐๔๔} [๗๗] ท่านละแคว้นคันธาระซึ่งมีทรัพย์และน้ำดื่มสมบูรณ์

เลิกจากการสั่งสอน

ทำไม เดี๋ยวนี้จึงยังสั่งสอนอยู่ในที่นี้อีกเล่า

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๑๐๔๕} [๗๘] ท่านเวเทหดาบส ข้าพเจ้ากล่าวธรรม

ข้าพเจ้าไม่พอใจอธรรมเลย

บาปย่อมไม่แปดเปื้อนข้าพเจ้าผู้กล่าวธรรม

(วิเทหดาบสกล่าวว่า)

{๑๐๔๖} [๗๙] แม้หากวาจาจะมีประโยชน์มาก

แต่ผู้อื่นได้รับความขัดเคืองใจ

เพราะเหตุอย่างใดอย่างหนึ่ง

วาจานั้นบัณฑิตก็ไม่ควรจะกล่าว

๑ กล่าวธรรม ในที่นี้หมายถึงกล่าวความเป็นจริง (ขุ.ชา.อ. ๕/๗๘/๑๖๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka