พระไตรปิฏก

(ท้าวสักกะตรัสว่า)

{๑๑๒๕} [๖] เรายังมีชีวิตอยู่ ยังไม่ตาย

เรามาที่นี้เพื่อประโยชน์แก่เจ้าโดยเฉพาะ

ลูกสะใภ้คนใดทุบตีขับไล่เจ้าแล้วคลอดบุตร

เราจะทำหล่อนพร้อมกับบุตรให้เป็นเถ้าธุลีทีเดียว

(นางกัจจานีกล่าวว่า)

{๑๑๒๖} [๗] ข้าแต่เทวราช หากพระองค์ทรงพอพระทัยเสด็จมาที่นี้

เพื่อประโยชน์แก่หม่อมฉันโดยเฉพาะอย่างนี้

ขอหม่อมฉัน ลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลาน

จงอยู่ร่วมเรือนกันด้วยความบันเทิงใจเถิด

(ท้าวสักกะตรัสว่า)

{๑๑๒๗} [๘] แม่กาติยานี หากเจ้าพอใจเช่นนั้น

แม้จะถูกทุบตีขับไล่ก็อย่าละธรรม

ขอให้เจ้า ลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลาน

จงอยู่ร่วมเรือนกันด้วยความบันเทิงใจเถิด

{๑๑๒๘} [๙] นางกาติยานีนั้นกับลูกสะใภ้ได้มีใจบันเทิงอยู่ร่วมกัน

ลูกชายและหลานก็ได้ช่วยกันปฏิบัติบำรุง

เพราะท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพได้ทรงอนุเคราะห์







(พระดาบสกราบทูลชี้แจงเสียงทั้ง ๘ คือเสียงนกยางว่า)

{๑๑๒๙} [๑๐] สระนี้ เมื่อก่อนลุ่มลึก มีปลามาก มีน้ำมาก

เป็นที่อยู่อาศัยของพญานกยาง ซึ่งเป็นที่อยู่แห่งบิดาของเรา

ทุกวันนี้ พวกเรามีชีวิตอยู่ได้ด้วยกบ จึงละทิ้งน้ำไปไม่ได้