พระไตรปิฏก

(แพะกล่าวกับเสือเหลืองว่า)

{๑๑๙๙} [๘๘] ท่านลุงลำบากไหม พอหากินได้สะดวกไหม สบายดีไหม

แม่ของข้าพเจ้าได้ถามถึงความสุขของลุง

พวกเราต้องการให้ลุงมีความสุข

(เสือเหลืองกล่าวกับแพะว่า)

{๑๒๐๐} [๘๙] นี่เจ้าแพะน้อย เจ้าเหยียบหางเบียดเบียนเรา

วันนี้ เจ้านั้นคงคิดซิว่า จะรอดพ้นด้วยการกล่าวคำว่า ลุง

(แพะกล่าวว่า)

{๑๒๐๑} [๙๐] ลุงนั่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก

ข้าพเจ้าเดินมาข้างหน้าของลุง

หางของลุงอยู่ข้างหลัง ข้าพเจ้าเหยียบหางของลุงได้อย่างไรเล่า

(เสือเหลืองกล่าวว่า)

{๑๒๐๒} [๙๑] ทวีปทั้ง ๔ พร้อมทั้งสมุทรและภูเขามีประมาณเท่าใด

หางของเราก็ครอบคลุมไปประมาณเท่านั้น

เจ้าจะหลบหางของเรานั้นได้อย่างไร

(แพะกล่าวว่า)

{๑๒๐๓} [๙๒] เมื่อก่อน พ่อแม่และพี่ชายของข้าพเจ้า

ได้บอกเรื่องนี้แก่ข้าพเจ้าเหมือนกันว่า หางของสัตว์ดุร้ายยาว

ข้าพเจ้านั้นจึงได้เลี่ยงมาทางอากาศ

(เสือเหลืองกล่าวว่า)

{๑๒๐๔} [๙๓] เจ้าแพะน้อย ก็ฝูงเนื้อเห็นเจ้าเหาะมาจึงได้หนีไป

ภักษาของเราเจ้าได้ทำให้พินาศไปแล้ว