Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 298

<< | หน้าที่ 298 | >>
{๑๑๙๐} [๗๙] เมื่อใดป้อมถูกสร้างขึ้นอย่างดีด้วยขายุง มั่นคงและไม่หวั่นไหว

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

{๑๑๙๑} [๘๐] เมื่อใดบันไดถูกสร้างขึ้นอย่างดีด้วยเขากระต่าย

เพื่อประโยชน์แก่การขึ้นสวรรค์ได้

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงอยู่ร่วมกันได้แน่

{๑๑๙๒} [๘๑] เมื่อใดหนูทั้งหลายไต่บันไดไปกัดกินดวงจันทร์

และขับไล่ราหูไปได้

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

{๑๑๙๓} [๘๒] เมื่อใดแมลงวันทั้งหลายพากันบินเที่ยวไปเป็นฝูง

ดื่มเหล้าหมดไหแล้ว อยู่ในถ่านเพลิงได้

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

{๑๑๙๔} [๘๓] เมื่อใดลามีริมฝีปากเหมือนผลตำลึงสุก

มีใบหน้างาม ฉลาดในการฟ้อนรำขับร้อง

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

{๑๑๙๕} [๘๔] เมื่อใดกาและนกเค้าอยู่ในที่ลับปรึกษาปรองดองกันได้

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

{๑๑๙๖} [๘๕] เมื่อใดเอาใบบัวอ่อนที่แตกจากเหง้า

มาทำร่มให้แข็งแรงเพื่อกันฝน

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

{๑๑๙๗} [๘๖] เมื่อใดนกน้อยใช้จะงอยปากคาบภูเขาคันธมาทน์บินไปได้

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

{๑๑๙๘} [๘๗] เมื่อใดเด็กน้อยยกเรือเดินทะเล

พร้อมทั้งเครื่องยนต์และใบเรือไปได้

เมื่อนั้นเรากับเธอพึงเกี่ยวข้องกันได้แน่

อัฏฐานชาดกที่ ๙ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka