Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 319

<< | หน้าที่ 319 | >>
{๑๓๑๒} [๑๐๗] คนอกตัญญู คอยจับผิดอยู่เป็นนิตย์

ถึงจะให้แผ่นดินทั้งหมด ก็ทำให้เขาพึงพอใจไม่ได้

(พญาราชสีห์ถามพญาเสือโคร่งว่า)

{๑๓๑๓} [๑๐๘] นี่พ่อสุพาหุ ทำไมหนอ ท่านจึงด่วนกลับมาพร้อมกับมาณพ

ท่านมีกิจสำคัญในที่นี้หรือ

เราถามแล้ว ท่านจงบอกเรื่องนั้น

(พญาเสือโคร่งตอบว่า)

{๑๓๑๔} [๑๐๙] วันนี้ เราสงสัยการฆ่านกกระทา

เพื่อนของท่านซึ่งเป็นสัตว์ดี

เราได้ฟังหน้าที่การงานของชายผู้นี้

จึงไม่แน่ใจว่านกกระทาจะมีความสุขในวันนี้

(พญาราชสีห์ถามว่า)

{๑๓๑๕} [๑๑๐] โดยการประมวลความประพฤติของชายคนนี้

ชายคนนี้มีหน้าที่การงานอะไร

หรือการยอมรับอะไรของชายคนนี้ที่ท่านฟังมา

จึงสงสัยว่า นกกระทาถูกชายคนนี้ฆ่า

(พญาเสือโคร่งตอบว่า)

{๑๓๑๖} [๑๑๑] การค้าขายตามแบบแผนของชาวเมืองกาลิงคะ

ชายคนนี้ก็ได้ดำเนินมาแล้ว

หนทางที่ใช้ตอกทอยสัญจรด้วยหวาย คนผู้นี้ก็ผ่านมาแล้ว

แม้การรบด้วยกระบองพร้อมทั้งบ่วงบาศกลางโรงมหรสพ

ชายคนนี้ก็ได้แสดงมาแล้วกับนักฟ้อนทั้งหลาย

๑ ทัททระ แปลว่า นกกระทา (ขุ.ชา.อ. ๕/๑๐๙/๓๖๔)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka