พระไตรปิฏก

(สุนัขจิ้งจอกตัวเมียกล่าวว่า)

{๑๓๐๗} [๑๐๒] บริวารของเธอที่ฉันจะทำอาหารให้กิน

เป็นสัตว์ชนิดไหน ทั้งหมดมีชื่อว่าอย่างไร

ฉันถามถึงสัตว์เหล่านั้นแล้ว

ขอเธอจงบอก

(แม่แพะกล่าวว่า)

{๑๓๐๘} [๑๐๓] บริวารของฉันเป็นเช่นนี้ คือ

สุนัขชื่อมาลิยะ จตุรักขะ ปิงคิยะ และชัมพุกะ

เธอจงทำอาหารเพื่อพวกเขา

(สุนัขจิ้งจอกตัวเมียกล่าวว่า)

{๑๓๐๙} [๑๐๔] เมื่อเธอออกจากถ้ำไป

แม้สิ่งของก็จะสูญหาย

ฉันจะแจ้งข่าวความสุขสบายแก่เพื่อนเอง

เธออยู่ที่นี้แหละ อย่าไปเลย







(รุกขเทวดากล่าวกับเหี้ยว่า)

{๑๓๑๐} [๑๐๕] คนที่เจ้าให้ข้าวหุงกินนั้นแหละ

ได้กินลูกน้อยทั้งหลายของเจ้าซึ่งไม่มีความผิด

เจ้าจงกัดมันให้จมเขี้ยว อย่าปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่

(แม่เหี้ยกล่าวว่า)

{๑๓๑๑} [๑๐๖] คนที่ทำงานหยาบช้ามากเป็นคนแปดเปื้อน

เหมือนผ้านุ่งของหญิงเลี้ยงเด็ก

ข้าพเจ้ายังมองไม่เห็นส่วนที่จะกัดมันให้จมเขี้ยวเลย