พระไตรปิฏก

(นายมัณฑัพยะถามภรรยาว่า)

{๑๓๘๗} [๖๙] นี่นางผู้มีทรวดทรงงาม เราได้นำเจ้าผู้ยังเป็นหญิงวัยรุ่น

ยังไม่มีปัญญาสามารถจัดแจงทรัพย์ได้มาจากตระกูลญาติ

และเจ้าก็มิได้บอกให้รู้ถึงความที่เจ้าไม่รักเรา

ยังบำเรอเราโดยปราศจากความรัก เมื่อเป็นเช่นนั้น

เพราะเหตุไร เจ้าจึงยังอยู่ร่วมกับเราอย่างนี้ แม่นางผู้เจริญ

(ภรรยาตอบว่า)

{๑๓๘๘} [๗๐] ตั้งแต่ไหนแต่ไรเนิ่นนานมาแล้ว

หญิงสาวคนหนึ่งทิ้งสามีแล้วได้ชายอื่นเป็นสามีไม่มีในตระกูลนี้

ขอดิฉันผู้ประพฤติตามประเพณีของตระกูลนั้น

อย่าชื่อว่า เป็นคนทำลายตระกูลคนสุดท้ายเลย

ดิฉันรังเกียจวาทะเช่นนั้น ถึงไม่พอใจก็ยังบำเรอท่านอยู่

(ภรรยากล่าวขอโทษนายมัณฑัพยะผู้เป็นสามีว่า)

{๑๓๘๙} [๗๑] ท่านมัณฑัพยะ วันนี้ดิฉันพูดคำที่ไม่ควรพูด

เพื่อเห็นแก่ลูก ขอท่านจงอดโทษถ้อยคำที่ดิฉันพูดนั้นเถิด

ไม่มีสิ่งอื่นใดในโลกนี้ จะยิ่งไปกว่าความรักลูก

ขอยัญญทัตต์ลูกของเรานั้นจงรอดชีวิตเถิด







(นายโปตติกะกราบทูลพระเจ้านิโครธว่า)

{๑๓๙๐} [๗๒] ขอเดชะพระเจ้านิโครธ พระองค์ทรงเข้าพระทัยอย่างไร

ตามที่สาขเสนาบดีกล่าวว่า เราไม่รู้จักมันเลยว่า

มันผู้นี้เป็นใคร หรือเป็นคนสอดแนมของใคร