พระไตรปิฏก

(กาถามนกจักรพากว่า)

{๑๔๕๓} [๑๓๕] นกจักรพากท่านมีสีสวยรูปงามล่ำสัน

เลือดฝาดดี ทรวดทรงงาม ใบหน้าผ่องใส

{๑๔๕๔} [๑๓๖] ท่านจับอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำคงคา คงกินอาหารอย่างนี้

คือ ปลากา ปลากระบอก ปลาหมอ

ปลาค้าว และปลาตะเพียน นะซิ

(นกจักรพากปฏิเสธคำพูดของกานั้นว่า)

{๑๔๕๕} [๑๓๗] ข้าพเจ้ามิได้กินอาหารชนิดนี้ หรือสัตว์บกสัตว์น้ำเลย

นอกเสียจากสาหร่ายและจอกแหน

เพื่อน สาหร่ายและจอกแหนนี้เป็นอาหารของข้าพเจ้า

(กาได้กล่าวว่า)

{๑๔๕๖} [๑๓๘] ข้าพเจ้าไม่เชื่อว่า สาหร่ายและจอกแหนนี้

เป็นอาหารของนกจักรพาก

เพื่อน แม้ตัวข้าพเจ้าก็ยังกินอาหารที่มีรสเค็ม

และคลุกเคล้าด้วยน้ำมันในบ้าน

{๑๔๕๗} [๑๓๙] ซึ่งเป็นอาหารที่เขาปรุงกันในหมู่มนุษย์

เป็นของสะอาดเจือด้วยเนื้อ

นกจักรพาก แต่สีสันของข้าพเจ้าไม่เหมือนท่าน

(นกจักรพรากได้กล่าวว่า)

{๑๔๕๘} [๑๔๐] ท่านเบียดเบียนหมู่มนุษย์

ต้องคอยมองดูผู้ที่ผูกเวรในตน

กินอย่างหวาดสดุ้ง ตกใจกลัว

เพราะเหตุนั้น สีสันของท่านจึงเป็นเช่นนี้