Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 350

<< | หน้าที่ 350 | >>
{๑๔๘๐} [๑๖๒] ผู้ใดมีศรัทธา มีจิตเลื่อมใส พลอยอนุโมทนา ให้ข้าวน้ำ

ดอกไม้ของหอม และเครื่องลูบไล้เป็นทาน

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวการให้ทานนั้นว่า

เป็นความสวัสดีของผู้นั้นในสวรรค์

{๑๔๘๑} [๑๖๓] ผู้ใดเป็นผู้คงแก่เรียนทั้งหลาย

ผู้สำเร็จด้วยการประพฤติชอบ เป็นสัตบุรุษ

ได้ยินได้ฟังมามาก เป็นผู้แสวงหาคุณความดี

มีศีล ชำระล้างด้วยธรรมของพระอริยะ

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวการชำระล้างด้วยธรรมของพระอริยะนั้นว่า

เป็นความสวัสดีในท่ามกลางพระอรหันต์ของผู้นั้น

(พระโพธิสัตว์รวมยอดเทศนาด้วยพระอรหันต์ ตรัสมหามงคล ๘ ประการว่า)

{๑๔๘๒} [๑๖๔] มงคลทั้ง ๘ ประการเหล่านี้เป็นความสวัสดีในโลก

ที่ท่านผู้รู้สรรเสริญ มีความสุขเป็นกำไร

ขอเชิญนรชนคนมีปัญญาในโลกประพฤติปฏิบัติมงคลเหล่านั้นเถิด

เพราะในมงคลทางโลก ไม่มีอะไรจริงสักอย่างเดียว

มหามังคลชาดกที่ ๑๕ จบ


๑๖. ฆตปัณฑิตชาดก (๔๕๔)


ว่าด้วยฆตบัณฑิต


(โรหิเณยยอำมาตย์สนทนากับพระเจ้าวาสุเทพว่า)

{๑๔๘๓} [๑๖๕] ขอเดชะพระเจ้ากัณหะ โปรดเสด็จลุกขึ้นเถิด

ทรงบรรทมอยู่ทำไม

พระองค์มัวทรงพระสุบินจะมีประโยชน์อะไร

พระเจ้าน้องยาเธอผู้เป็นดังดวงพระหฤทัย

และนัยน์เนตรเบื้องขวาของพระองค์มีลมกำเริบ

ข้าแต่พระเจ้าเกสวะ พระเจ้าฆตบัณฑิตพร่ำเพ้ออยู่


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka