พระไตรปิฏก

(พราหมณ์เมื่อจะสนทนาจึงกล่าวกราบทูลว่า)

{๑๕๐๔} [๑๓] ขอเดชะพระองค์ผู้เป็นจอมชน

ขอพระองค์ทรงสดับวาจาของข้าพระองค์

ข้าพระองค์มาถึงที่นี้เพราะความประสงค์อย่างหนึ่งในพระเจ้าชุณหะ

ขอเดชะพระองค์ผู้ประเสริฐกว่ามนุษย์ทั้งหลาย

บัณฑิตทั้งหลายไม่พูดกับพราหมณ์

ผู้เดินทางมายืนคอยขออยู่ว่า พึงไปข้างหน้าเถิด

(พระราชาทรงสดับคำของพราหมณ์จึงตรัสว่า)

{๑๕๐๕} [๑๔] พราหมณ์ เราฟังอยู่ เราคอยอยู่ เชิญพูดเถิด

ท่านมาถึงที่นี้เพราะประสงค์อะไร

หรือท่านประสงค์ประโยชน์อะไรในเราจึงมาถึงที่นี้

เชิญพูดมาเถิดพราหมณ์

(พราหมณ์และพระราชากล่าวโต้ตอบกันว่า)

{๑๕๐๖} [๑๕] ขอพระองค์ทรงพระราชทานบ้านส่วย ๕ ตำบล

สาวใช้ ๑๐๐ คน โค ๗๐๐ ตัว ทองคำเกิน ๑,๐๐๐ แท่ง

ภรรยา ๒ คนที่มีชาติสกุลเหมาะสมแก่ข้าพระองค์

{๑๕๐๗} [๑๖] พราหมณ์ ตบะอันน่าสะพรึงกลัวของท่านมีอยู่หรือ

มนต์อันวิจิตรของท่านมีอยู่หรือ

ยักษ์บางพวกที่เชื่อฟังท่านมีอยู่หรือ

อีกอย่างหนึ่ง ประโยชน์ที่เราได้ทำไว้แล้วท่านรู้ชัดหรือ

{๑๕๐๘} [๑๗] ตบะของข้าพระองค์ก็ไม่มี แม้มนต์ก็ไม่มี

แม้พวกยักษ์บางเหล่าที่เชื่อฟังข้าพระองค์ก็ไม่มี

ถึงประโยชน์ที่พระองค์ได้ทรงกระทำไว้แล้วข้าพระองค์ก็ไม่ทราบชัด

เพียงแต่ข้าพระองค์ได้พบกับฝ่าพระบาทมาก่อนเท่านั้น