พระไตรปิฏก

{๑๕๐๙} [๑๘] เรารู้ว่า ครั้งนี้เป็นการพบครั้งแรก

ก่อนหน้านี้เราไม่รู้จักท่าน

เราถามแล้ว ท่านจงบอกความข้อนี้แก่เราว่า

เราได้พบกันเมื่อไรหรือที่ไหน

{๑๕๑๐} [๑๙] ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ

เราทั้งหลายได้พักอยู่ที่ตักกศิลา

ในเมืองของพระเจ้าคันธารราชอันน่ารื่นรมย์

ณ สถานที่นั้น ในเวลากลางคืนที่มืดมิดเราได้กระทบไหล่กัน

[๒๐] ขอเดชะพระองค์ผู้เป็นจอมชน

เราทั้ง ๒ นั้นยืนอยู่ตรงนั้น ได้สนทนาชวนให้ระลึกถึงกัน ณ ที่นั้น

อันนั้นเป็นการพบกันของเราเท่านั้นเอง

ต่อจากนั้น ไม่ว่าภายหลังหรือเมื่อก่อน

ไม่มีการเจอะเจอกันเลย

{๑๕๑๑} [๒๑] พราหมณ์ การสมาคมกับคนดี

ย่อมมีในมนุษย์ทั้งหลายเป็นบางครั้ง

ในกาลบางคราวบัณฑิตทั้งหลายไม่ทำการสมาคมหรือสันถวไมตรี

หรือแม้คุณความดีที่เขาทำไว้ในกาลก่อนให้เสื่อมสูญไป

{๑๕๑๒} [๒๒] ส่วนคนพาลทั้งหลายย่อมทำการสมาคมหรือสันถวไมตรี

หรือคุณความดีที่ทำไว้ในกาลก่อนให้เสื่อมสูญไปบ้าง

คุณเป็นอันมากที่ทำไว้ในคนพาลทั้งหลายก็เสื่อมสูญไปเองบ้าง

เป็นความจริง คนพาลทั้งหลายเป็นคนอกตัญญู

{๑๕๑๓} [๒๓] ส่วนนักปราชญ์ทั้งหลายไม่ทำการสมาคมหรือสันถวไมตรี

หรือแม้คุณความดีที่ทำไว้ในกาลก่อนให้เสื่อมสูญไป

คุณความดีที่ทำไว้ในนักปราชญ์ทั้งหลายแม้เล็กน้อย

ก็ไม่เสื่อมสลายไป

เป็นความจริง นักปราชญ์ทั้งหลายเป็นคนมีความกตัญญูด้วยดี