พระไตรปิฏก

{๑๕๒๔} [๓๕] ผู้ใดไม่ยกย่องนับถือมารดาบิดา

สมณะและพราหมณ์ในเรือนของตน

ผู้เช่นนั้นหลังจากตายไป ทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้แล้ว

ย่อมตกนรกเหมือนอธรรมเทพบุตรล้มศีรษะปักลงแล้ว

{๑๕๒๕} [๓๖] ส่วนผู้ใดยกย่องนับถือมารดาบิดา

สมณะและพราหมณ์ในเรือนของตน

ผู้เช่นนั้นหลังจากตายไป ทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้แล้ว

ย่อมไปสู่สุคติเหมือนธรรมเทพบุตรขึ้นรถขับไป







(ท้าวสักกะเมื่อทรงเจรจากับพระราชธิดา จึงตรัสว่า)

{๑๕๒๖} [๓๗] พระนางผู้ทรงพระภูษาสะอาด มีพระเพลาแนบสนิท

มีพระวรกายงามหาที่ตำหนิมิได้

เสด็จขึ้นสู่ปราสาท ประทับนั่งอยู่พระองค์เดียว

พระนางผู้มีพระเนตรงามเพียงดังเนตรกินนรี

หม่อมฉันขออนุญาตพระนาง

ขอให้เราได้อยู่ร่วมกันสองคนสักคืนหนึ่งนี้

(ลำดับนั้น พระราชธิดาได้ตรัสว่า)

{๑๕๒๗} [๓๘] เมืองนี้มีคูในระหว่างอยู่รายรอบ

มีป้อมปราการและซุ้มประตูอันมั่นคง

มีทหารถือดาบเฝ้าระวังรักษา

ยากที่ใคร ๆ จะเข้ามาได้

[๓๙] อนึ่ง แม้ทหารหนุ่ม ๆ ก็ไม่มีมา เมื่อเป็นเช่นนั้น

เพราะเหตุไรหนอ ท่านจึงต้องการพบข้าพเจ้า