Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 368

<< | หน้าที่ 368 | >>
{๑๕๖๒} [๘๒] พระราชกุมารพระองค์ใดประเสริฐกว่าพระราชบุตรพันพระองค์

ยังทรงพระเยาว์ มีพระฉวีวรรณประดุจทองคำ

พระราชกุมารพระองค์นี้นั้นยังทรงมีพระกำลังแข็งแรง

ทรงนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ผนวชแล้ว

(พระโพธิสัตว์กุมารกราบทูลว่า)

{๑๕๖๓} [๘๓] พระราชกุมารทั้ง ๒ พระองค์ คือ ยุธัญชัยกุมาร

และยุธิฏฐิลกุมารทรงละพระราชมารดาและพระราชบิดา

ตัดเครื่องข้องของมฤตยูผนวชแล้ว

ยุธัญชัยชาดกที่ ๖ จบ


๗. ทสรถชาดก (๔๖๑)


ว่าด้วยพระเจ้าทศรถ


(พระรามบัณฑิตกล่าวว่า)

{๑๕๖๔} [๘๔] มานี่ พ่อลักษณ์และแม่สีดา เจ้าทั้ง ๒ จงลงน้ำ

น้องภรตนี้กล่าวอย่างนี้ว่า พระเจ้าทศรถสวรรคตแล้ว

(ภรตกุมารถามรามบัณฑิตว่า)

{๑๕๖๕} [๘๕] เจ้าพี่ราม เพราะอานุภาพอะไร

เจ้าพี่จึงไม่ทรงเศร้าโศกถึงเหตุที่ควรเศร้าโศก

ความทุกข์จึงไม่ครอบงำเจ้าพี่

เพราะทรงสดับว่า ทูลกระหม่อมพ่อสวรรคตแล้ว

(พระรามบัณฑิตประกาศความไม่เที่ยงว่า)

{๑๕๖๖} [๘๖] บรรดาคนทั้งหลายผู้พร่ำเพ้อถึงอยู่เป็นอันมาก

ไม่มีสักคนหนึ่งที่สามารถจะรักษาชีวิตไว้ได้

วิญญูชนคนมีปัญญาจะพึงยังตนให้เดือดร้อนเพื่ออะไรเล่า

{๑๕๖๗} [๘๗] เพราะว่าคนหนุ่ม คนแก่ คนโง่ คนฉลาด

คนมั่งคั่งร่ำรวย คนจนก็ตาม ล้วนจะต้องตายทั้งนั้น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka