พระไตรปิฏก

(พระศาสดาประกาศข้อความนั้นว่า)

{๑๕๕๖} [๗๖] พระราชบุตรทูลวิงวอนพระราชบิดา

และพระราชบิดาก็ทรงวิงวอนพระราชบุตร

ชาวนิคมก็ทูลวิงวอนว่า พ่อยุธัญชัยกุมาร

อย่าผนวชเลย พ่อเอ๋ย

(พระโพธิสัตว์กุมารกราบทูลว่า)

{๑๕๕๗} [๗๗] ข้าแต่ทูลกระหม่อมผู้ทรงเป็นจอมทัพ

พระองค์โปรดอย่าทรงห้ามข้าพระองค์ผู้จะบวชเลย

ขอข้าพระองค์อย่าได้ชื่อว่า เป็นผู้ประมาทเพราะกามทั้งหลาย

อย่าตกอยู่ในอำนาจของชราเลย

(พระมารดาตรัสว่า)

{๑๕๕๘} [๗๘] ลูกเอ๋ย แม่ขอร้องลูก ขอห้ามลูก

แม่ต้องการเห็นลูกนาน ๆ ลูกยุธัญชัย อย่าบวชเลย

(พระโพธิสัตว์กุมารกราบทูลว่า)

{๑๕๕๙} [๗๙] อายุของมนุษย์ทั้งหลายเหมือนน้ำค้างที่ยอดหญ้า

พอพระอาทิตย์ขึ้นก็แห้งไป

หม่อมแม่ พระองค์อย่าทรงห้ามหม่อมฉันเลย

(พระโพธิสัตว์ทูลเชิญพระราชบิดามาแล้วกราบทูลว่า)

{๑๕๖๐} [๘๐] ขอเดชะพระองค์ผู้ทรงเป็นจอมทัพ

ขอทรงให้ราชบุรุษรีบเชิญเสด็จพระราชมารดานี้ขึ้นพระราชยานเถิด

ขอพระราชมารดาอย่าทรงทำอันตรายแก่ข้าพระองค์

ผู้กำลังจะข้ามทางกันดารเลย

(พระเทวีทรงคร่ำครวญอยู่ว่า)

{๑๕๖๑} [๘๑] รีบไปกราบทูลว่า ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

รัมมนครจะเป็นเมืองร้าง ถ้าพระเจ้าสัพพทัตทรงอนุญาต

ให้ยุธัญชัยราชบุตรทรงผนวชแล้ว