Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 405

<< | หน้าที่ 405 | >>
[๕๒] ครั้นเข้าไปยังสกุลอื่นเพื่อประโยชน์แก่น้ำหรือโภชนาหาร

ควรขบเคี้ยวบริโภคแต่พอประมาณ ไม่ควรใฝ่ใจในรูป

{๑๗๗๖} [๕๓] คอกโค ๑ โรงสุรา ๑ นักเลง ๑ หอประชุม ๑

สถานที่เก็บเงินทอง ๑ เจ้าจงเว้นให้ห่างไกล

เหมือนคนขับยานพาหนะเว้นหนทางที่ขรุขระ

จูฬนารทกัสสปชาดกที่ ๔ จบ


๕. ทูตชาดก (๔๗๘)


ว่าด้วยบุคคลผู้เป็นทูต


(พระราชาตรัสถามพระโพธิสัตว์ว่า)

{๑๗๗๗} [๕๔] ท่านพราหมณ์ ข้าพเจ้าส่งทูตไปหาท่าน

ซึ่งกำลังเข้าฌานอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา

พวกเขาถามแล้วท่านก็ไม่ตอบ

ทุกข์ของท่านนั้นเป็นความลับหรือ

(พระโพธิสัตว์กราบทูลว่า)

{๑๗๗๘} [๕๕] พระองค์ผู้ผดุงรัฐให้เจริญของชาวแคว้นกาสี

ถ้าความทุกข์พึงเกิดขึ้นแก่พระองค์

พระองค์อย่าตรัสบอกความทุกข์นั้นแก่คน

ที่ช่วยปลดเปลื้องพระองค์ให้พ้นจากความทุกข์ไม่ได้

{๑๗๗๙} [๕๖] ผู้ใดพึงช่วยปลดเปลื้องให้พ้นส่วนแห่งความทุกข์

ที่เกิดแล้วนั้นได้ แม้เสี้ยวหนึ่งโดยธรรม

ผู้นั้นควรบอกให้ทราบโดยแท้

{๑๗๘๐} [๕๗] ขอเดชะพระราชา เสียงเหล่าสุนัขจิ้งจอกเห่าหอนก็ดี

เสียงเหล่านกร้องขันก็ดี รู้ได้ง่าย

ส่วนถ้อยคำที่พวกมนุษย์เปล่งออกมา รู้ได้ยากกว่านั้น


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka