Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 416

<< | หน้าที่ 416 | >>
๙. รุรุมิคราชชาดก (๔๘๒)


ว่าด้วยน้ำใจของพญาเนื้อรุรุ


(พระราชาตรัสว่า)

{๑๘๓๙} [๑๑๗] เราจะให้บ้านส่วยและเหล่านารีที่ประดับตบแต่งแล้วแก่คน

ผู้บอกกล่าวถึงพญาเนื้อตัวประเสริฐกว่าเนื้อทั้งหลายแก่เรา

(บุตรเศรษฐีกราบทูลว่า)

{๑๘๔๐} [๑๑๘] ขอพระองค์ประทานบ้านส่วยและเหล่านารี

ที่ประดับตบแต่งแล้วแก่ข้าพระองค์

ข้าพระองค์จักกราบทูลถึงพญาเนื้อ

ตัวประเสริฐกว่าเนื้อทั้งหลายต่อพระองค์

(เมื่อจะบอกที่อยู่ของพญาเนื้อ จึงกราบทูลว่า)

{๑๘๔๑} [๑๑๙] ณ ไพรสณฑ์แห่งนั้น ต้นมะม่วงและต้นสาละผลิดอกบานสะพรั่ง

ภูมิภาคปกคลุมไปด้วยติณชาติมีสีแดงเหมือนปีกแมลงค่อมทอง

พญาเนื้อตัวนั้นอยู่ ณ ไพรสณฑ์แห่งนี้

(พระศาสดาทรงประกาศเรื่องนั้นว่า)

{๑๘๔๒} [๑๒๐] พระราชาทรงโก่งธนูสอดใส่ลูกศร เสด็จเข้าไปใกล้

ส่วนพญาเนื้อเห็นพระราชาแล้วจึงร้องกราบทูลแต่ไกลว่า

[๑๒๑] ทรงหยุดก่อน พระมหาราชผู้จอมทัพ

อย่าเพิ่งทรงยิงข้าพระองค์

ใครหนอกราบทูลเรื่องนี้แก่พระองค์ว่า

พญาเนื้อตัวนั้นอยู่ ณ ไพรสณฑ์แห่งนี้

(พระราชาตรัสว่า)

{๑๘๔๓} [๑๒๒] เจ้าคนที่ประพฤติเลวทรามยืนอยู่ห่าง ๆ

นั่นเพื่อน ก็เขานั่นแหละได้บอกเรื่องนี้แก่เราว่า

เนื้อตัวนั้นอยู่ ณ ไพรสณฑ์แห่งนี้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka