พระไตรปิฏก

(บุตรนายพรานกำหนดได้แล้วจึงกล่าวว่า)

{๑๙๗๐} [๑๕๓] คำของท่านนั้นเป็นคำสัตย์อย่างแท้จริง

ทานจะไม่พึงมีผลได้อย่างไร

กรรมดีกรรมชั่วก็เหมือนกัน จะไม่พึงมีผลได้อย่างไร

และทานคนโง่จะพึงบัญญัติขึ้นได้อย่างไร

[๑๕๔] พญานกยูง ข้าพเจ้ากระทำกรรมอย่างไร กระทำเพราะอะไร

ประพฤติอย่างไร จะคบใคร ผู้มีตบะคุณอย่างไร

ขอท่านจงบอกเนื้อความนั้นแก่ข้าพเจ้าโดยที่ข้าพเจ้าจะไม่ต้องตกนรก

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๑๙๗๑} [๑๕๕] บนพื้นแผ่นดินยังมีสมณะพวกใดพวกหนึ่งอยู่

สมณะเหล่านั้นนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ เป็นบรรพชิต

เที่ยวบิณฑบาตเฉพาะเวลาเช้า

งดเว้นการบริโภคในเวลาวิกาล เป็นสัตบุรุษ

[๑๕๖] ท่านจงเข้าไปหาสมณะเหล่านั้นตามกาลอันสมควร

แล้วจงถามข้อความตามที่ท่านพอใจ

สมณะเหล่านั้นจะชี้แจงข้อความอันเป็นประโยชน์

ทั้งในโลกนี้และโลกหน้าแก่ท่านตามที่รู้มา

(พระปัจเจกพุทธเจ้าเปล่งอุทานว่า)

{๑๙๗๒} [๑๕๗] ความเป็นพรานนี้ข้าพเจ้าละได้แล้ว

เหมือนงูลอกคราบเก่าแก่ทิ้งไป

เหมือนต้นไม้สลัดใบเหลืองทิ้ง เขียวชะอุ่มอยู่

ข้าพเจ้าละทิ้งความเป็นพรานได้ในวันนี้

(ท่านทำสัจจกิริยาว่า)

{๑๙๗๓} [๑๕๘] นกเหล่าใดที่ข้าพเจ้ากักขังไว้หลายร้อยตัวในเรือนของข้าพเจ้า

วันนี้ ข้าพเจ้าให้ทานชีวิตแก่นกเหล่านั้น

ขอให้นกเหล่านั้นจงหลุดพ้น กลับไปยังที่อยู่ของตนเถิด