พระไตรปิฏก

[๑๘๖] ก็กิ่งไม้นั้นพอถูกตัดแล้วก็หลั่งข้าวสาลี เนื้อ ข้าวสุก

ขนมกุมมาสซึ่งมีสีเหมือนข้าวปายาสที่มีน้ำน้อย

แกงอ่อม และกับมีแกงถั่วเป็นต้นออกมามากมาย

[๑๘๗] พวกพ่อค้าเหล่านั้นพากันบริโภค

เคี้ยวกินตามที่ต้องการ ณ กิ่งไม้นั้น

ครั้งที่ ๓ พวกที่เป็นคนโง่ถูกโมหะครอบงำ

คิดเห็นพ้องกันว่า ขอเชิญพวกเราเหล่าพ่อค้า

พากันตัดกิ่งด้านทิศตะวันตกเถิด

[๑๘๘] ก็กิ่งไม้นั้นพอถูกตัดแล้ว

ก็หลั่งเหล่านารีมีเครื่องประดับพร้อมมูล

เสื้อผ้าอาภรณ์งามวิจิตร ใส่ต่างหูแก้วมณี

[๑๘๙] ก็พ่อค้าแต่ละคนมีนารีนางหนึ่ง

ส่วนหัวหน้ากองเกวียนมีนารี ๒๕ นาง

แวดล้อมอยู่รอบข้างที่ร่มเงาต้นไทรนั้น

[๑๙๐] พวกพ่อค้าเหล่านั้นมีเหล่านารีแวดล้อมตามที่ต้องการ

ครั้งที่ ๔ พวกที่เป็นคนโง่ถูกโมหะครอบงำ คิดเห็นพ้องกันว่า

ขอเชิญพวกเราเหล่าพ่อค้าพากันตัดกิ่งด้านทิศเหนือเถิด

[๑๙๑] ก็กิ่งไม้นั้นพอถูกตัดแล้ว ก็หลั่งแก้วมุกดา แก้วไพฑูรย์

เงิน ทอง เครื่องลาดหลังช้าง และเครื่องปูลาดที่ทำด้วยขนแกะ

[๑๙๒] ผ้าแคว้นกาสีและผ้ากัมพลชื่ออุททิยะออกมาเป็นจำนวนมาก

พวกพ่อค้าเหล่านั้นพากันขนบรรทุกเกวียนเหล่านั้นตามที่ต้องการ

[๑๙๓] ครั้งที่ ๕ พวกที่เป็นคนโง่ถูกโมหะครอบงำ คิดเห็นพ้องกันว่า

ขอเชิญพวกเราช่วยกันตัดโคนต้นไทรนั้นเถิด บางทีจะได้ยิ่งกว่านี้

[๑๙๔] ทันใดนั้น หัวหน้ากองเกวียนได้ลุกขึ้นประคองอัญชลี

ขอร้องว่า พ่อค้าวาณิชทั้งหลาย ต้นไทรมีความผิดอะไรหรือ

ขอความเจริญจงมีแก่พวกท่านเถิด