พระไตรปิฏก

[๔๙] พระองค์ผู้มีพระหฤทัยเลื่อมใส

ทรงเลี้ยงสมณะและพราหมณ์ทั้งหลายให้อิ่มหนำด้วยข้าวและน้ำ

ทรงถวายและทรงเสวยตามความสามารถ จะไม่ถูกนินทา

ขอทรงเข้าถึงแดนสวรรค์เถิด

[๕๐] มหาบพิตร หากว่าความเมาพึงครอบงำพระองค์

ซึ่งมีหมู่นารีบำเรออยู่ ขอพระองค์ทรงมนสิการคาถานี้

และขอจงตรัสคาถานี้ในท่ามกลางบริษัท

[๕๑] สัตว์ผู้นอนอยู่กลางแจ้ง

มีหญิงจัณฑาลผู้เมื่อจะไปป่าให้ดื่มน้ำนม

แล้วคลุกคลีอยู่กับฝูงสุนัข

สัตว์นั้นวันนี้เขาเรียกกันว่า พระราชา







(ท้าวสักกเทวราชทูลขอดวงพระเนตรกับพระราชาว่า)

{๒๐๖๖} [๕๒] ข้าพระพุทธเจ้าเป็นคนเฒ่า มองเห็นได้ไม่ไกล

มาเพื่อทูลขอพระจักษุ เราทั้ง ๒ จักมีนัยน์ตาคนละข้าง

ข้าพระพุทธเจ้าทูลขอแล้ว

ขอพระองค์โปรดพระราชทานพระจักษุแก่ข้าพระพุทธเจ้าเถิด

(พระโพธิสัตว์ได้สดับดังนั้นทรงดีพระทัย จึงตรัสว่า)

{๒๐๖๗} [๕๓] วณิพก ใครแนะนำเจ้าให้มาขอดวงตา ณ ที่นี้

เจ้าขอดวงตาซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ ยากที่จะสละได้ง่าย ๆ

ที่บัณฑิตกล่าวไว้ว่า เป็นของที่คนสละได้ยาก