Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 479

<< | หน้าที่ 479 | >>
(ท้าวสักกเทวราชตรัสว่า)

{๒๐๖๘} [๕๔] ท่านผู้ใด ในเทวโลกเขาเรียกกันว่า สุชัมบดี

ท่านผู้นั้น ในมนุษยโลกเขาเรียกกันว่า มัฆวาน

ข้าพระพุทธเจ้าเป็นวณิพก

ท่านผู้นั้นแนะนำให้มาขอพระราชทานดวงพระเนตรในที่นี้

[๕๕] เมื่อข้าพระพุทธเจ้าทูลวิงวอนขอพระราชทานอวัยวะอันสำคัญอยู่

ขอพระองค์ผู้ถูกขอโปรดพระราชทาน

ดวงพระเนตรแก่ข้าพระพุทธเจ้าเถิด

ขอพระองค์โปรดพระราชทานดวงพระเนตรซึ่งเป็นอวัยวะที่สำคัญ

ที่บัณฑิตกล่าวไว้ว่า คนสละได้ยาก แก่ข้าพระพุทธเจ้าเถิด

(พระราชาตรัสว่า)

[๕๖] เจ้ามาด้วยความประสงค์อันใด

ปรารถนาประโยชน์อันใดอยู่

ขอความดำริเหล่านั้นจงสำเร็จแก่เจ้า

พราหมณ์ เจ้าจงได้ดวงตาเถิด

[๕๗] เมื่อเจ้าขอข้างเดียว เราจะให้ทั้ง ๒ ข้าง

เมื่อประชาชนเพ่งดูอยู่ เจ้าจงเป็นผู้มีดวงตาไปเถิด

เจ้าปรารถนาสิ่งใด ขอสิ่งนั้นจงสำเร็จแก่เจ้า

(ข้าราชการมีเสนาบดีเป็นต้น ราชวัลลภ ชาวพระนคร และนางสนมกราบทูล ทัดทานว่า)

{๒๐๖๙} [๕๘] ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพของข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

ขอพระองค์อย่าได้พระราชทานดวงพระเนตรเลย

อย่าทรงละทิ้งพวกข้าพระพุทธเจ้าทั้งปวงเลย

ขอเดชะพระมหาราช ขอพระองค์พระราชทานทรัพย์

แก้วมุกดา และแก้วไพฑูรย์จำนวนมากไปเถิด


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka