พระไตรปิฏก

(พระราชาสดับดังนั้นทรงยินดีต่อการแก้ปัญหาของพระโพธิสัตว์มโหสธ จึงตรัสว่า)

{๒๑๐๓} [๑๐๓] พ่อมโหสธบัณฑิตผู้เห็นธรรมโดยสิ้นเชิง

เราได้ถามปัญหาใดกับเจ้า เจ้าก็ได้แก้ปัญหานั้นแก่เรา

เราพอใจการแก้ปัญหา จึงให้โคแก่เจ้า ๑,๐๐๐ ตัว

โคอุสภะและช้าง รถเทียมม้าอาชาไนยเหล่านี้ ๑๐ คัน

และบ้านส่วย ๑๖ ตำบล







(พระโพธิสัตว์เกิดเป็นพญาเนื้อโรหณะพบเนื้อจิตตกะตัวน้อง จึงกล่าวว่า)

{๒๑๐๔} [๑๐๔] พ่อจิตตกะ ฝูงเนื้อเหล่านั้นกลัวตายจึงพากันหลบหนีไป

ถึงเจ้าก็จงหนีไปเถิด อย่าห่วงใยพี่เลย

ฝูงเนื้อเหล่านั้นจักมีชีวิตอยู่ร่วมกับเจ้า

(เนื้อจิตตกะตอบว่า)

{๒๑๐๕} [๑๐๕] พี่โรหณะ ฉันไม่ไป ถึงใครจักควักดวงใจฉันไป

ฉันก็จักไม่ละทิ้งพี่ไป ฉันจักสละชีวิตทิ้งไว้ ณ ที่นี่

(พญาเนื้อโรหณะกล่าวว่า)

[๑๐๖] ก็บิดามารดาผู้ตาบอดของพวกเรา

ท่านทั้ง ๒ นั้นไม่มีผู้นำจักต้องตายแน่

ถึงเจ้าก็จงหนีไปเถิด อย่าห่วงใยพี่เลย

ท่านทั้ง ๒ นั้นจักมีชีวิตอยู่ร่วมกับเจ้า

(เนื้อจิตตกะกล่าวว่า)

[๑๐๗] พี่โรหณะ ฉันไม่ไป ถึงใครจักควักดวงใจฉันไป

ฉันก็จักไม่ละทิ้งพี่ผู้ติดบ่วงไป ฉันจักสละชีวิตทิ้งไว้ ณ ที่นี่