พระไตรปิฏก

[๒๐๙] อนึ่ง พระองค์ทั้ง ๒ ทรงสดับถ้อยคำของอมนุษย์ทั้งหลายแล้ว

จงทรงเบิกบานพระทัยเถิด อย่าทรงวิวาทกันเลย

ความผิดเพราะการกระทำของตน

อย่าทำให้มหาบพิตรทั้ง ๒ ต้องเดือดร้อน

เหมือนความผิดเพราะการกระทำของตน

ทำให้กินนรทั้ง ๒ ต้องเดือดร้อนตลอดราตรีหนึ่งเลย

(พระนางมัลลิกาเทวีสดับพระธรรมเทศนาของพระตถาคตแล้ว เสด็จลุกจาก อาสนะ ประคองอัญชลี ทรงชมเชยพระทศพลว่า)

{๒๑๖๓} [๒๑๐] หม่อมฉันสดับพระธรรมเทศนามีประการต่าง ๆ มีใจชื่นชมยินดี

พระดำรัสต่าง ๆ ของพระองค์ประกอบไปด้วยประโยชน์

พระองค์เมื่อทรงเปล่งพระวาจาออกมา

ย่อมบรรเทาความกระวนกระวายใจของหม่อมฉันเสียได้

พระมหาสมณะผู้นำความสุขมาให้หม่อมฉัน

ขอพระองค์ทรงเจริญพระชนม์ชีพยั่งยืนนานเถิด







(พระราชาตรัสว่า)

{๒๑๖๔} [๒๑๑] ใครมาเบียดเบียนข่มเหงท่าน

ทำไมท่านจึงเสียใจ เศร้าโศก ไม่ชื่นบานเลย

วันนี้ มารดาบิดาของท่านมาร้องไห้หรือ

หรือว่า ใครมารังแก ทำให้ท่านต้องนอนที่พื้นดิน

(ชฎิลโกงได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๒๑๖๕} [๒๑๒] ขอถวายพระพร อาตมามีความยินดีที่ได้พบเห็นพระองค์

ขอถวายพระพรพระภูมิบาล ต่อกาลนานจึงได้พบพระองค์

ขอถวายพระพรพระเจ้าเรณู อาตมามิได้เบียดเบียนผู้ใด

แต่ถูกพระโอรสของพระองค์เข้ามาเบียดเบียน