พระไตรปิฏก

(พระราชาตรัสว่า)

{๒๑๖๖} [๒๑๓] ไปเหวย พนักงานเฝ้าประตูที่ติดตาม และเหล่าเพชฌฆาต

จงไปยังภายในพระราชฐาน

จงฆ่าเจ้าโสมนัสกุมารนั้นแล้วตัดศีรษะนำมา

(พึงทราบคาถาประพันธ์ดังต่อไปนี้)

[๒๑๔] ราชทูตทั้งหลายที่ทรงส่งไปได้กราบทูล

พระราชกุมารนั้นว่า ขอเดชะพระขัตติยกุมาร

พระองค์ถูกพระราชบิดาผู้เป็นอิสสราธิบดีตัดขาดแล้ว

ต้องโทษประหารชีวิต

[๒๑๕] พระราชบุตรนั้นทรงกันแสงคร่ำครวญ

ยกนิ้วทั้ง ๑๐ ประคองอัญชลี อ้อนวอนว่า

ข้าพเจ้าปรารถนาจะเฝ้าพระจอมชน

ขอพวกท่านจงนำข้าพเจ้าผู้ยังมีชีวิตอยู่แสดงต่อพระองค์เถิด

[๒๑๖] ราชทูตเหล่านั้นฟังพระดำรัสของพระราชกุมารนั้นแล้ว

ได้แสดงพระราชบุตรต่อพระราชา

ส่วนพระราชบุตรทรงเห็นพระบิดาแล้ว กราบทูลแต่ไกลว่า

[๒๑๗] ขอเดชะพระองค์ผู้จอมชน พนักงานเฝ้าประตูที่ติดดาบ

และเหล่าเพชฌฆาตมาเพื่อจะฆ่าหม่อมฉัน

หม่อมฉันขอกราบทูลถาม ขอพระองค์โปรดบอกเนื้อความนั้น

วันนี้หม่อมฉันมีความผิดอะไรหนอในเรื่องนี้

(พระราชาตรัสบอกความผิดว่า)

{๒๑๖๗} [๒๑๘] ดาบสผู้ไม่ประมาท ทำการรดน้ำ

และบำเรอไฟทั้งเย็นและเช้าในกาลทุกเมื่อ

ทำไมเจ้าจึงร้องเรียกท่านผู้สำรวม

ซึ่งประพฤติพรหมจรรย์เช่นนั้นว่าเป็นคหบดีเล่า