Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 509

<< | หน้าที่ 509 | >>
(พระโพธิสัตว์ผู้เป็นพระโอรสกราบทูลว่า)

{๒๑๗๓} [๒๒๔] ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ

โภคะทั้งหลายของพระองค์ในพระนครนี้

ที่หม่อมฉันควรจะบริโภคใช้สอยมีอยู่หรือหนอ

ในชาติก่อน หม่อมฉันได้รื่นรมย์ด้วย รูป เสียง กลิ่น รส

และผัสสะ อันน่ารื่นรมย์ใจอยู่ในเทวโลก

[๒๒๕] ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ โภคะทั้งหลาย

ในเทวโลกชั้นดาวดึงส์ หม่อมฉันก็บริโภคใช้สอยมาแล้ว

และหม่อมฉันก็มีหมู่เทพอัปสรแวดล้อมบำเรอแล้ว

อนึ่ง หม่อมฉันทราบว่า พระองค์เป็นพาล ถูกผู้อื่นแนะนำ

จึงไม่ควรอยู่ในราชสกุลเช่นนั้น

(พระราชาตรัสว่า)

{๒๑๗๔} [๒๒๖] หากพ่อเป็นคนพาล ถูกผู้อื่นแนะนำไซร้

ลูกรัก เจ้าจงอดโทษให้พ่อสักครั้งเถิด ถ้าพ่อเป็นเช่นนี้อีก

จงทำตามความคิดของเจ้าเถิด พ่อโสมนัส

(พระโพธิสัตว์ถวายโอวาทพระราชบิดาว่า)

{๒๑๗๕} [๒๒๗] การงานที่บุคคลไม่ใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ

ไม่ไตร่ตรองก่อนคิด ผลย่อมเลวทรามเหมือนยาเสื่อมคุณภาพ

[๒๒๘] การงานที่บุคคลใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ

ไตร่ตรองโดยชอบก่อนแล้วคิด

ผลย่อมเจริญเหมือนยาไม่เสื่อมคุณภาพ

[๒๒๙] คฤหัสถ์ผู้บริโภคกามเกียจคร้านไม่ดี

บรรพชิตไม่สำรวมไม่ดี

พระราชาไม่ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วทำไม่ดี

การที่บัณฑิตโกรธไม่ดี


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka