พระไตรปิฏก

(นางนาคสุมนาตอบว่า)

{๒๑๘๕} [๒๔๕] แท้จริง นาคราชนั้นประกอบด้วยกำลังและความเพียร

พึงกระทำแม้พระนครให้เป็นเถ้าธุลีได้

แต่เพราะนาคราชเป็นผู้นบนอบพระธรรม

ฉะนั้น จึงบากบั่นบำเพ็ญตบะ

{๒๑๘๖} [๒๔๖] ขอเดชะพระมหาราช นาคราชอธิษฐานจาตุททสีอุโบสถ

และปัณณรสีอุโบสถ นอนรักษาอุโบสถอยู่ใกล้หนทางสี่แพร่ง

ชายผู้ต้องการเลี้ยงชีพได้จับนาคราชนั้นมา

นาคราชนั้นเป็นสามีหม่อมฉัน

ขอพระองค์โปรดปล่อยนาคราชนั้น

จากเครื่องพันธนาการเถิด เพคะ

(และนางอ้อนวอนพระราชานั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า)

{๒๑๘๗} [๒๔๗] นางนาค ๑๖,๐๐๐ นางสวมใส่กุณฑลแก้วมณี

นอนอยู่ในห้องใต้น้ำ

นางนาคแม้เหล่านั้นยึดเอานาคราชนั้นเป็นที่พึ่ง

{๒๑๘๘} [๒๔๘] ขอพระองค์โปรดปล่อยนาคราชไปโดยธรรม

ด้วยความไม่ผลุนผลัน ด้วยบ้านส่วย ๑๐๐ หลัง

ทองคำ ๑๐๐ แท่ง และโค ๑๐๐ ตัว

ขออุรคชาติผู้ได้รับการปล่อยตัวแล้วจงท่องเที่ยวไป

ขอนาคราชผู้ต้องการบุญจงพ้นจากเครื่องผูก

(พระราชาตรัสว่า)

[๒๔๙] เราจะปล่อยนาคราชไปโดยธรรม

ด้วยความไม่ผลุนผลัน ด้วยบ้านส่วย ๑๐๐ หลัง

ทองคำ ๑๐๐ แท่ง และโค ๑๐๐ ตัว

ขออุรคชาติผู้ได้รับการปล่อยตัวแล้วจงท่องเที่ยวไป

ขอนาคราชผู้ต้องการบุญจงพ้นจากเครื่องผูก