พระไตรปิฏก

[๓๖๑] กาลเวลาย่อมล่วงเลยไป ราตรีย่อมผ่านพ้นไป

ชั้นแห่งวัยก็ละลำดับไป

ถึงเราก็จักละกามทั้งหลายที่มีอยู่โดยทั่วไป

ท่องเที่ยวไปคนเดียวในโลก

[๓๖๒] กาลเวลาย่อมล่วงเลยไป ราตรีย่อมผ่านพ้นไป

ชั้นแห่งวัยก็ละลำดับไป

ถึงเราก็จักเป็นผู้เยือกเย็น ล่วงเครื่องข้องทั้งปวง

ท่องเที่ยวไปคนเดียวในโลก







(พระโพธิสัตว์อโยฆรราชเมื่อจะแสดงธรรมโปรดพระราชบิดา จึงตรัสว่า)

{๒๒๖๑} [๓๖๓] สัตว์ถือปฏิสนธิครั้งแรก อยู่ในครรภ์ตลอดคืนหนึ่ง

ดำเนินไปไม่หวนกลับเหมือนเมฆหมอกที่ตั้งขึ้นแล้วลอยผ่านไป

{๒๒๖๒} [๓๖๔] นรชนทั้งหลายประกอบพร้อมด้วยกำลังพล

สู้รบอยู่ในสงคราม จะไม่แก่ไม่ตายก็หาไม่

เพราะว่ามณฑลแห่งปาณสัตว์นั้นล้วนถูกชาติและชราเบียดเบียน

เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงมีความคิดว่า

จะประพฤติธรรม

{๒๒๖๓} [๓๖๕] พระราชาผู้เป็นใหญ่แห่งแคว้น

ทรงข่มขี่ราชศัตรู ผู้มีเสนาประกอบด้วยองค์ ๔

มีรูปร่างน่าสะพรึงกลัว เอาชนะไปได้

แต่ไม่ทรงสามารถชนะเสนาแห่งพญามัจจุราชได้

เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงมีความคิดว่า

จะประพฤติธรรม