พระไตรปิฏก

(พระศาสดาเมื่อทรงประกาศความนั้น จึงตรัสว่า)

{๒๓๕๘} [๑๔๘] มหาพราหมณ์ภารทวาชะนั้นได้ไปถึงสำนักภัทรการแล้ว

ได้เห็นเขานั่งอยู่ในเรือนของตน

(สุจีรตพราหมณ์จึงกล่าวว่า)

{๒๓๕๙} [๑๔๙] เราถูกพระเจ้าโกรัพยะผู้ทรงยศส่งมาเป็นทูต

พระเจ้าโกรัพยยุธิฏฐิละได้ตรัสอย่างนี้ว่า

ท่านพึงถามอรรถและธรรม ภัทรการหลานรัก

เจ้าจงบอกอรรถและธรรมนั้นแก่ลุงเถิด

(ภัทรการพราหมณ์ไม่สามารถจะแก้ปัญหาได้ จึงส่งเขาไปยังสำนักน้องชาย ชื่อสัญชัยกุมารว่า)

{๒๓๖๐} [๑๕๐] ข้าพเจ้าเหมือนคนละทิ้งหาบเนื้อติดตามเหี้ยอยู่

ถึงถูกท่านถามถึงอรรถและธรรม ก็ไม่อาจจะบอกแก่ท่านได้

{๒๓๖๑} [๑๕๑] ท่านพราหมณ์สุจีรตะ ผมมีน้องชายชื่อว่าสัญชัย

เขาเป็นน้องชายของผม ท่านจงไปถามอรรถและธรรมกับเขาเถิด

(พระศาสดาทรงประกาศความนั้นว่า)

{๒๓๖๒} [๑๕๒] มหาพราหมณ์ภารทวาชะนั้นไปถึงสำนักสัญชัยแล้ว

ได้เห็นเขานั่งอยู่ในเรือนของตนจึงกล่าวว่า

[๑๕๓] เราถูกพระเจ้าโกรัพยะผู้ทรงยศส่งมาเป็นทูต

พระเจ้าโกรัพยยุธิฏฐิละได้ตรัสอย่างนี้ว่า

ท่านพึงถามอรรถและธรรม สัญชัยหลานรัก ลุงถามแล้ว

ขอเจ้าจงบอกอรรถและธรรมนั้นด้วยเถิด

(สัญชัยกุมารกล่าวว่า)

{๒๓๖๓} [๑๕๔] ท่านพราหมณ์สุจีรตะ พญามัจจุราชย่อมกลืนกินข้าพเจ้าทุกเมื่อ

ทั้งเวลาเย็นและเวลาเช้า ข้าพเจ้าถูกท่านถามอรรถและธรรม

ก็ไม่อาจจะบอกแก่ท่านได้