Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 596

<< | หน้าที่ 596 | >>
[๖] ขอเดชะเสด็จพ่อ เทพธิดาชื่อสิริและอลักขีถูกสุจิวารเศรษฐีถาม

ได้ตอบว่า ดิฉันชื่นชมยินดีคนที่ขยันหมั่นเพียรและไม่ริษยา

[๗] ขอเดชะมหาราช ส่วนอลักขีเทพธิดาเป็นคนกาฬกัณณี

หักกุศลจักร ย่อมชื่นชมยินดีคนริษยา คนใจร้าย

มักทำลายกุศลกรรม

[๘] ขอเดชะมหาราช พระองค์นั้น โปรดทรงมีพระหทัยดี

ในชนทั้งปวง จงทรงพิทักษ์รักษาชนทั้งปวง

โปรดทรงขับนางเทพธิดาที่อับโชคออกไป

ขอพระราชนิเวศน์จงเป็นที่อยู่ของนางเทพธิดาที่อำนวยโชคเท่านั้นเถิด

[๙] ขอเดชะพระองค์ผู้เป็นเจ้าแห่งชนชาวกาสี

เพราะว่าบุรุษผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญาและความเพียรนั้น

มีอัธยาศัยกว้างขวาง ย่อมตัดรากเง่าและยอดของศัตรูได้ขาด

[๑๐] แท้จริง แม้ท้าวสักกะผู้เป็นเจ้าแห่งภูต

ก็มิได้ทรงประมาทในความขยันหมั่นเพียร

ท้าวเธอทรงกระทำความเพียรในกัลยาณธรรม

ทรงสนพระทัยในความขยันหมั่นเพียร

[๑๑] คนธรรพ์ พรหม เทวดาทั้งหลายที่มีชีวิตเกี่ยวเนื่องกับ

พระราชาเหล่านั้น เมื่อพระองค์ทรงขยันหมั่นเพียร

ไม่ประมาท ก็ย่อมจะคล้อยตาม

[๑๒] ขอเดชะเสด็จพ่อ ขอเสด็จพ่ออย่าทรงประมาท

อย่าทรงกริ้ว แล้วตรัสสั่งให้ทำราชกิจ

อนึ่ง โปรดทรงพยายามในราชกิจ

เพราะคนไม่เกียจคร้านย่อมประสบความสุข

[๑๓] ข้อความเหล่านั้นที่ข้าพระองค์กล่าวแก้ในปัญหาของเสด็จพ่อ

นั้นแลเป็นวัตตบท ข้อนี้แลเป็นอนุสาสนีสำหรับเสด็จพ่อ

ที่สามารถช่วยมิตรให้ถึงความสุขและให้ทุกข์เกิดแก่ศัตรูได้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka