พระไตรปิฏก

(อาฬารดาบสกราบทูลว่า)

{๒๔๙๘} [๑๔๖] ขอถวายพระพรมหาบพิตรผู้เป็นใหญ่แห่งแคว้น

อาตมาเมื่อเดินทางไปค้าขายได้เห็นพวกบุตรของนายพราน

พากันหามพญานาคตัวมีร่างกายอ้วนพีใหญ่โตร่าเริงเดินไปในหนทาง

[๑๔๗] ขอถวายพระพรพระองค์ผู้จอมชน อาตมานั้น

ได้มาประจวบเข้ากับเขาเหล่านั้น ก็เกิดกลัวจนขนพองสยองเกล้า

จึงได้ถามขึ้นว่า พ่อบุตรนายพรานทั้งหลาย พวกท่านจะนำนาค

ซึ่งมีร่างกายน่ากลัวตัวนี้ไปไหน จะทำอะไรกับนาคตัวนี้

(พวกเขาตอบว่า)

[๑๔๘] วิเทหบุตร พวกเราจะนำนาคตัวนี้ไปเพื่อบริโภค

นาคตัวนี้มีร่างกายอ้วนพีใหญ่โต เนื้อของมันมาก

อ่อนนุ่ม และอร่อย ท่านยังมิได้รู้รสเนื้อมัน

[๑๔๙] พวกเราจากที่นี่ไปถึงที่อยู่ของตนแล้ว

จะเอามีดสับกินเนื้อกันให้สำราญ

เพราะว่าพวกเราเป็นศัตรูของนาคทั้งหลาย

(อาตมาจึงพูดว่า)

[๑๕๐] ถ้าพวกท่านจะนำนาค

ซึ่งมีร่างกายอ้วนพีใหญ่โตตัวนี้ไปเพื่อจะบริโภคไซร้

ข้าพเจ้าจะให้โคผู้ซึ่งมีกำลังแข็งแรงแก่พวกท่าน ๑๖ ตัว

ขอพวกท่านจงปล่อยนาคตัวนี้จากเครื่องพันธนาการเถิด

(พวกเขาตอบว่า)

[๑๕๑] ความจริง นาคนี้เป็นอาหารที่ชอบใจของพวกเราอย่างแท้จริง

และพวกเราก็เคยกินนาคมามาก

แต่พวกเราจะทำตามคำของท่าน นายอาฬารวิเทหบุตร

และขอท่านจงเป็นมิตรของพวกเราด้วยนะ