พระไตรปิฏก

(พระราชาตรัสตอบว่า)

{๒๓๘} [๑๗๓] สัตบุรุษเราก็ยำเกรง

อสัตบุรุษเราก็เว้นห่างไกล

เราประพฤติคล้อยตามธรรมเหล่านั้น

ส่วนอธรรมเราได้ห่างเหินไปแล้ว

(พญาหงส์ทูลถามว่า)

{๒๓๙} [๑๗๔] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นกษัตริย์

พระองค์มิได้ทรงพิจารณาเห็นอนาคตอันยาวนานหรือ

ทรงมัวเมาในอารมณ์อันเป็นที่ตั้งแห่งความมัวเมา

ไม่ทรงสะดุ้งกลัวปรโลกหรือ

(พระราชาตรัสตอบว่า)

{๒๔๐} [๑๗๕] เราพิจารณาเห็นอนาคตอันยาวนานก็หาไม่

พญาหงส์ เราดำรงอยู่ในธรรม ๑๐ ประการ๑

จึงไม่สะดุ้งกลัวปรโลก

[๑๗๖] คือ ๑. ทาน ๒. ศีล

๓. การบริจาค ๔. ความซื่อตรง

๕. ความอ่อนโยน ๖. ความเพียร

๗. ความไม่โกรธ ๘. ความไม่เบียดเบียน

๙. ความอดทน ๑๐. ความไม่คลาดธรรม๑

๑ ธรรม ๑๐ ประการ คือทศพิธราชธรรม ๑๐ ประการ คือ (๑) ทาน หมายถึงเจตนาให้วัตถุ ๑๐ ประการ มีข้าวและน้ำเป็นต้น (๒) ศีล หมายถึงศีล ๕ ศีล ๑๐ (๓) การบริจาค หมายถึงการบริจาคไทยธรรม (๔) ความซื่อตรง หมายถึงความเป็นคนตรง (๕) ความอ่อนโยน หมายถึงความเป็นคนอ่อนโยน (๖) ความเพียร หมายถึงกรรมคือการรักษาอุโบสถ (๗) ความไม่โกรธ หมายถึงความมีเมตตาเป็นเบื้องต้น (๘) ความไม่เบียดเบียน หมายถึงความมีกรุณาเป็นเบื้องต้น (๙) ความอดทน หมายถึงความอดกลั้น (๑๐) ความไม่คลาดจากธรรม หมายถึงความไม่ขัดเคือง (ขุ.ชา.อ. ๒๘/๑๗๖/๒๖๑)