พระไตรปิฏก

[๓๔๕] หญิงทั้งปวงกินทุกอย่างเหมือนเปลวไฟ

พัดพาเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปเหมือนแม่น้ำ

เกาะเกี่ยวเหมือนเรียวหนาม

ย่อมคบหาชายเพราะเหตุแห่งทรัพย์

[๓๔๖] ก็นรชนใดปลงใจเชื่อหญิงทุกสิ่งทุกอย่าง

นรชนนั้นชื่อว่าดักลมด้วยตาข่าย

วิดน้ำทะเลด้วยฝ่ามือข้างเดียว

ปรบมือข้างเดียวของตนให้เกิดเสียง ก็รู้ได้ยาก

[๓๔๗] ภาวะของหญิงที่เป็นนางโจร

รู้มาก หาความจริงได้ยาก

เป็นการลำบากที่จะหยั่งรู้เหมือนรอยทางปลาในน้ำ

[๓๔๘] หญิงทั้งหลายเหล่านั้นไม่รู้จักพอ

พูดจาไพเราะอ่อนหวาน เต็มได้ยาก

เหมือนแม่น้ำย่อมทำให้ล่มจม

ชายรู้แจ้งชัดแล้วพึงเว้นเสียให้ห่างไกล

[๓๔๙] หญิงทั้งหลายยั่วยวนให้ลุ่มหลง

มีมายามาก ทำพรหมจรรย์ให้กำเริบ

ย่อมทำให้ล่มจมเสียหาย

ชายรู้แจ้งชัดแล้วพึงเว้นเสียให้ห่างไกล

[๓๕๐] ก็หญิงทั้งหลายเหล่านั้นเข้าไปคบหาชายใด

ด้วยความพอใจหรือด้วยทรัพย์ก็ตาม

ก็ติดตามเผาผลาญชายนั้นโดยทันที

เหมือนไฟป่าเผาผลาญสถานที่ของตน

{๓๑๓} ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ได้ยินว่า ครั้งนั้น พญานกกุณาละรู้แจ้งชัดซึ่งคาถาทั้ง เบื้องต้น ท่ามกลาง และที่สุดของนารทเทวพราหมณ์ จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้ใน เวลานั้นว่า