พระไตรปิฏก

[๓๖๙] นิพพานอันปลอดโปร่งพ้นทุกข์ทั้งปวง

ไม่หวั่นไหวอย่างแท้จริง ไม่มีปัจจัยปรุงแต่ง

อันชายผู้ไม่มีความต้องการหญิงประพฤติพรหมจรรย์อยู่

มีกิเลสอันตนดับได้แล้ว เป็นผู้สะอาด

หาได้ไม่ยากเลย ดังนี้

(พระศาสดาทรงประมวลธรรมเทศนา ได้ตรัสพระคาถาประชุมชาดกว่า)

{๓๑๔} [๓๗๐] ในกาลนั้น เราผู้ตถาคตได้เป็นพญานกกุณาละ

อุทายีได้เป็นพญานกดุเหว่าขาว

อานนท์ได้เป็นพญานกแร้ง

สารีบุตรได้เป็นนารทดาบส

และพุทธบริษัทได้เป็นบริษัทนกทั้งหลาย

เธอทั้งหลายจงทรงจำชาดกไว้ด้วยประการฉะนี้แล







(กาฬหัตถีเสนาบดีถามพ่อครัวว่า)

{๓๑๕} [๓๗๑] พ่อครัว เพราะเหตุไร

ท่านจึงทำกรรมทารุณโหดร้ายเช่นนี้

ท่านหลงฆ่าหญิงและชายทั้งหลาย

เพราะเหตุแห่งเนื้อหรือแห่งทรัพย์

๑ พระเจ้ามหาสุตโสมโพธิสัตว์ทรงเป็นพระสหายร่วมสำนักเรียนกับพระเจ้าพรหมทัตและพระกุมารอื่น ๆ อีก ประมาณ ๑๐๑ พระองค์ ต่อมาเมื่อแยกย้ายกลับบ้านเมืองของตนแล้ว พรหมทัตกุมารได้ครองเมือง พาราณสี แต่หลงผิดไปติดใจบริโภคเนื้อมนุษย์ ทำให้ถูกเนรเทศ พระเจ้ามหาสุตโสมต้องไปทรมานจน กลับใจ (ขุ.ชา.อ. ๘/๓๗๘-๓๗๙)