พระไตรปิฏก

[๒๒๖] เมื่อไร กองธนูที่ประดับด้วยเครื่องอลังการพร้อมสรรพ

สวมเกราะสีเขียว แกล้วกล้า ถือธนูและแล่ง

ที่เคยติดตามเรา จักไม่ติดตามเรา

ความดำรินั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๒๒๗] เมื่อไร พวกราชบุตรผู้ประดับด้วยเครื่องอลังการพร้อมสรรพ

สวมเกราะอันวิจิตร แกล้วกล้า เหน็บกฤชทองคำ

ที่เคยติดตามเรา จักไม่ติดตามเรา

ความดำรินั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๒๒๘] เมื่อไร หมู่พราหมณ์ผู้มีพรตประดับแล้ว

ทาตัวด้วยจุรณจันทน์เหลือง ใช้ผ้าเนื้อดีจากแคว้นกาสี

ที่เคยติดตามเรา จักไม่ติดตามเรา

ความดำรินั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๒๒๙] เมื่อไร หมู่อำมาตย์ผู้ประดับด้วยเครื่องอลังการพร้อมสรรพ

สวมเกราะสีเหลือง แกล้วกล้า

เดินนำไปข้างหน้าอย่างเป็นระเบียบ

ที่เคยติดตามเรา จักไม่ติดตามเรา

ความดำรินั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๒๓๐] เมื่อไร พระสนมกำนัลใน ๗๐๐ นาง

ผู้ประดับด้วยเครื่องอลังการพร้อมสรรพ

ที่เคยติดตามเรา จักไม่ติดตามเรา

ความดำรินั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ

[๒๓๑] เมื่อไร พระสนมกำนัลใน ๗๐๐ นาง

ผู้ละมุนละไม สะโอดสะอง

ที่เคยติดตามเรา จักไม่ติดตามเรา

ความดำรินั้นจักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ