พระไตรปิฏก

[๘๙๘] กึกก้องไปด้วยเสียงร้องของนกแขกเต้าและนกสาลิกา

มีฝูงนกดุเหว่าส่งเสียงร้องระงม น่ารื่นรมย์ใจ

มีหญ้าแพรกเขียวอยู่เป็นประจำ

[๘๙๙] พี่ชายของเรานั้นมีอานุภาพมาก รุ่งเรืองด้วยฤทธิ์และยศ

แวดล้อมไปด้วยนางนาคกัญญาทั้งหลาย

ปรากฏตัวต่อท่านผู้อยู่ที่ต้นไทรนั้น

[๙๐๐] เขาบำเรอเจ้านั้นให้เอิบอิ่มด้วยสิ่งที่น่าใคร่ทุกอย่าง

เจ้ายังประทุษร้ายต่อเขาผู้มิได้ประทุษร้าย

เวรของเจ้านั้นมาถึงที่นี้แล้ว

[๙๐๑] เจ้าจงรีบยื่นคอออกมา เราจักไม่ให้ชีวิตแก่เจ้า

เมื่อระลึกถึงเวรที่เจ้าก่อไว้ต่อพี่ชายของเรา

เราจักตัดศีรษะของเจ้า

(พราหมณ์เนสาทะกล่าวว่า)

{๗๕๘} [๙๐๒] พราหมณ์ถือการสาธยาย(เวท)

เป็นผู้ประกอบในการอ้อนวอน และเป็นผู้บูชาไฟ

จึงไม่ควรถูกฆ่าด้วยเหตุ ๓ ประการนี้๑

(สุโภคกุมารกล่าวว่า)

{๗๕๙} [๙๐๓] เมืองของท้าวธตรัฏฐะอยู่ภายใต้แม่น้ำยมุนา

จรดภูเขาหิมพานต์ ซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างจากแม่น้ำยมุนา

ล้วนไปด้วยทองคำงามรุ่งเรือง

[๙๐๔] พี่น้องร่วมอุทรของเราล้วนแต่เป็นคนขึ้นชื่อลือชา

พี่น้องของเราเหล่านั้นในเมืองนั้นจักว่าอย่างใด

เจ้าก็จักต้องเป็นอย่างนั้น

๑ ด้วยเหตุ ๓ ประการนี้ หมายถึงพราหมณ์ไม่สมควรถูกฆ่าคือใคร ๆ จะฆ่าพราหมณ์ไม่ได้ด้วยเหตุ ๓ ประการ มีความเป็นผู้ควรถูกฆ่าเป็นต้นเหล่านี้ เพราะผู้ที่ฆ่าพราหมณ์ย่อมเกิดในนรก (ขุ.ชา.อ. ๑๐/๙๐๒/๕๖)